Türkiye İşçi Partisi (TİP) Atakum Belediye önceki Başkan Adayı Ayşegül Civil, Atakum Belediye koridorlarında yaşanan gelişmeler sosyal medya sayfasına taşıdı.
Atakum Cemevi ile Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Samsun Şube Başkanı Cem Sultan Ermiş’in grev sürecindeki işçilere yönelik sergilediği tutumu sert bir dille eleştiren Civil şunları yazdı;
Sen kimsin Cem Sultan?
Gerçekten soruyorum.
Sen kimsin ki , “grevde olan işçiye İşçiye benimle görüşemezler” diyerek tepeden bakacak, insanları küçümseyecek, makamını kişisel iktidar alanın gibi kullanacak kadar kendini ne zannediyorsun?
Belediyenin sahibi misin?
İşçinin patronu musun?
O insanların maaşını cebinden mi ödüyorsun?
Yoksa bugün sana verilmiş bir makamın geçici yetkisini kendi şahsi kudretin mi zannediyorsun?
DIŞARIDAN GÖRÜNEN TABLO HİÇ HOŞ DEĞİL.
Koltuk söz konusu olduğunda ilkelerini ikinci plana atan, şartlara ve ilişkilere göre pozisyon değiştiren, bugün söylediğiyle yarın sergilediği tavır arasında ciddi mesafe bulunan bir yönetim anlayışı eleştiriyi fazlasıyla hak ediyor.
Bir de bunun üzerine liyakat meselesi var.
Makam sahibi olmak, o makamı hak etmiş olmak değildir.
Unvan sahibi olmak liyakat belgesi değildir.
İnsanların size makamınız nedeniyle gösterdiği mecburi nezaket de şahsınıza duyulan saygı değildir.
Çünkü bazı insanlarda makamın çok tuhaf bir yan etkisi oluyor.
Koltuk yükseldikçe kendi boylarınında uzadığını sanıyorlar. Cem Sultan da bunlardan.
Hatta bazen tam tersine, üzerinde oturan insanın gerçek ölçüsünü daha görünür hale getiriyor.
O yüzden sana tekrar soruyorum Cem Sultan:
O makamı çıkaralım.
Unvanı çıkaralım.
Sana açılan kapıları çıkaralım.
İnsanların mecburen gösterdiği nezaketi çıkaralım.
GERİYE NE KALIYOR?
Hiç…..
İşte insanın zaman zaman kendisine sorması gereken soru budur.
İşçiye yukarıdan bakmak yöneticilik değildir.
İnsanları küçümsemek güç değildir.
Şartlara göre başka başka yüz göstermek maharet değildir.
Menfaatlerin ve ilişkilerin yönüne göre pozisyon alan bir yönetim anlayışının adına da ben “ilke” demem.
Hele makamını korumak uğruna dün söylediğiyle bugün yaptığı birbirini tutmayan bir anlayışın bize vereceği ahlak dersi hiç yoktur.
O nedenle Cem Sultan’ın işçiye yönelik tavırlarını bundan sonra özellikle takip edeceğim.
Çünkü sen o insanların efendisi değilsin.
Bugün elinde olan şey yalnızca geçici bir makam.
Ve inan bana, makamların en öğretici tarafı üzerlerine oturmak değil, bir gün üzerlerinden kalkmak zorunda kalmaktır.
O gün kartvizitte yazan unvan gitmiş olur.
Geriye sadece insanın kendisi kalır.
Belediye yönetiminde ve siyasi çevrelerde benden pek hoşlanmayan arkadaşların bulunduğunu da biliyorum.
Muhtemelen adımı görünce “Yine başladı” diyenler vardır.
Ne yapalım arkadaşlar…
Etki–tepki meselesi.
İşinizi düzgün yaparsanız sesimi duymazsınız.
İşçiye insan gibi davranırsanız yazacak bir şey bırakmazsınız.
Makamınızı insanları ezmek, küçümsemek ya da susturmak için kullanmazsanız ben de sizin makam anlayışınızı tartışmam.
Ama aynı kibir, aynı hoyratlık, aynı “nasıl olsa unutulur” rahatlığı devam ederse…
CANINIZI SIKMAYA DEVAM EDECEĞİM.
Hatta korkarım birkaç gün sesim çıkmasa beni özleyeceksiniz.
Atakum halkından da ricam budur:
Maaşlar hesaplara yattığında bu dosyayı kapatmayın.
Sorun.
Takip edin
Yapanları yolda görünce hesap sorun
İşçinin yalnızca parasının ödenip ödenmediğine değil, insan yerine konulup konulmadığına da bakın.
Çünkü para borcunun dekontu vardır.
İnsan onuruna yapılan muamelenin dekontu yoktur.
Ve son sözüm de makamını kendisinden büyük zanneden herkese.
Koltuk sizin olabilir,belediye sizin değildir.
Yetkiniz olabilir,insanları aşağılamaya hakkınız yoktur.
Unvanınız olabilir,sizi hiç kimseden üstün yapmaz.
Bunu unutursanız
Hatırlatılır.
