Düşküne eziyet etmek, çalışana hakkını vermemek, yakınlarını ve çevresini kendine bağımlı hale getirerek söz hakkını bitirmek, özetle “kul hakkına girmek “açgözlü sistemin kaba kalıbı yani doyumsuzluktur. Modernleşme hikâyesi, özenti ve yetinmemeyi tetikleyerek ihtiyaç fazlasını arzulatır. Sinema, dizi, reklam, panolar, AVM afişleri lükse yatırım yapmaya davet ediyor. Halk imkânı zorluyor, sistem kazanıyor. Bilinçsiz tüketime teşvik için, doğum günlerine bankalardan gelen mesajlar, özel günlerde hediye seçenekleri, az bütçe ile tatil davetiyeleri doyumsuzluğu besleyen ana öğelerdir. Kazanç sistemi, tüketim endeksli programlar yüklüyor topluma. “Filancanın var benim de olmalı” diye yetersiz bütçe ile ego yarışı başlıyor. Kanaat duygusu deforme olunca da aile, akrabalık, dostluk, kardeşlik kalmıyor ortada. Hissizliğe layık olmak, insanı altüst etmeye yetiyor!
