FREEDOM HOUSE ve 193 ÜLKEYE İYİ SEYİRLER!

Unutulan insanlığın yitirdiği minik bir yürek,

“Seni Allah’a deyecem”dedi!

İnsanlık işte o an kaybetti.

Yaşadığımız çağda,sosyal,demokratik,özgür,insan haklarına saygılı bir dünyada mı yaşıyoruz? Ne yazık ki cevabımız hayır!

“Bırakınız gitsinler,bırakınız ezsinler”Dibine kadar Kapitalist bir dünya düzeni.

Bu sözü duyduğumda,kara katrana bulaştı düşüncelerim de duygularım da.

Dünyanın yaralı çoğrafyasından çocuk çığlıkları geliyor.Siz duymuyor musunuz?

Duymazsınız,duymazlar.Çünkü arş_ı alayı inleten çığlıklar sizin çocuklarınızın şımarıklık çığlıklarına hiç benzemiyor değil mi?

O çocuklar zamansız uyutuluyor.Oysa uyuyunca geçmeyecek acıları.

İnsanlığa bu yaşananları kim,hangi hakla reva görüyor?

Dünyanın siyasal,ideolojik stratejileri,güçlü iradelerin beyin hücrelerine sızan insanlık dışı mekanik,kimyasal sızıntıları insan kanında boğdu “Kristal Çağı.”

Akan kanın,Müslüman,Hristiyan,Yahudi,Kürt,Alevi,Faşişt,Sosyalist kanı olmasından öte bir duyarlılığa ihtiyacı var zihniyetlerin.Akan İNSAN KANI!

Aşağılanan İnsan haysiyeti,yok edilen İnsanlık!

Susma hakkımı kullanmıyorum!

İnsanlık aşağılanıyor,İnsanların doğuştan sahip oldukları haklar ihlal ediliyor.En başta insanların en temel hakkı “Yaşama Hakları”ellerinden alınıyor.

Birleşmiş Milletler Evrensel Bildirgesinin 3.Maddesi,Türkiye’nin taraf olmadığı Uluslararası Medeni ve Siyasal Haklar Sözleşmesinin 6_1. Hükmü,Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 37/ a maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 2/1 maddesi;Dünyada ki tüm İnsanların “Yaşama Hakkını”güvence altına aldığını beyan eder.

Beyan eder!

Çocuk Hakları Sözleşmesi 6.maddesi; “Her çocuğun temel yaşama hakkına sahip olduğu ve çocuğun hayatta kalması,gelişmesi için sözleşmeye taraf ülkelerin azami çabayı göstereceği!

Madde 37 de hiç bir çocuğun işkence ve zalimce,insanlık dışı ve aşağılayıcı muamaleye tabi tutulamayacağını beyan eder.

Beyan eder!

Kitlesel Katliamlar dünyanın gözü önünde gerçekleşirken ve bunlar somut olarak belgelenirken; İnsan Hakları Beyanlarının altına imza atan O çok saygı değer,insan Haklarına saygılı ülkeler, başını neden deve kuşu misali kuma gömüyor?

Ulusal Güvenlik kılıfı arkasında,devlet egemenliğini,insan haklarına aykırı eylemler gerçekleştirmek için kullanan yönetimlere kim dur diyecek?

BM Güvenlik Konseyi “Sivil”halkları korumak için neden harekete geçmiyor?

Devlet Egemenliğine saygı adı altında “Eylemsizlik”maruz görülemez.

Martin L.King’in sözü bu bağlamda ne kadar yol göstericidir. “Her hangi bir yerde ki adaletsizlik her yerde adaleti tehdit eder.Kaçınılmaz bir karışıklıklar ağına yakalanmış ve tek bir kader bağıyla birbirimize bağlanmış durumdayız.Birini doğrudan etkileyen şey,her kesi dolaylı etkiler.”

İnsanlık yaraları kimin avucundaysa en çok onların canı yanıyor fakat hepimiz insanız,O masum insanlara ve çocuklara dokunan kurşunlar benim de bedenimi yaralıyor.İnsan kalan bir parçasınız kaldıysa mutlaka acıyı hissedersiniz.

Benim her zerre hücrem acıyor.Gülüşü dudakların da donmuş çocukların kanıyla beslenen zihniyetten tiksiniyorum.

“Yoksulluğu azaltmadan zenginliğini arttıran sistemin özünde çürümüş bir şeylerin olması gerekir”diyor Karl Marx.

O çürüyen;İnsanlık!

O çürüyen;Vicdan ve Merhamet duyguları!

O çürüyen İnsan Sevgisi!

Böyle bir dünya ,böyle bir sistem,böyle bir zaman olmaz olsun!

Allah’ım dünya elinin kiri yıkayıver gitsin! demek geliyor içimden.

İnsanlığın en büyük suç delilleri;Kanlı çocuk bedenler.

Çocuklar görüyorum,zincirlere tutturulmuş ,dünyanın bedeninden sarkmış çocuk
bedenleri.

Düşünce düşünceyi vuramaz,sistem sistemi kana bulayamaz.

Düşünen de öldüren de İNSAN!

İnsanlar “Öldürmeyi reddetmedikçe”bitmez bu dünya da akan kan!

Dünyada çocuklar(insanlar)ölmeye devam ettiği sürece tüm dengelerin canı
cehenneme...

Siyasetin,Politikaların,Politikacıların canı cehenneme...

Kendi yüreklerinin karasında boğuldu insanlar.İnsanların o kalplerinden tutmak
istiyorum.

Sıkmak,sıkmak!

Vicdan,merhamet,hoş görü duygularını bulup suratlarına suratlarına çarpmak için.Bak senin de saklı kalmışların var deyip,kiraz dalından çocukların kiraz
yemelerine izin verin artık diye haykırmak istiyorum.

Kendi dünyalarında kapitalist düzenin onlara sunduğu nimetlerle sorunsuz yaşayanlar,o sorunsuz yaşamlarının sıcaklığını,dünyanın öbür ucunda akan
kanın sıcaklığına borçlular.

Hep aynı yaşta kalacak çocuk bedenlerin,üşüyen,moraran ellerinin soğukluğu senin yaşamının sıcaklığını veren...

Çocuklar düşe kalka büyür ya hani! Düştüğü yerden kalkamayan çocukların
çaresizliği senin rahat yaşamının bedeli...

İnsanlık davası mahşerde çözülecek bir dava değil.Bu çocuklar ölmeden çözülmeli.Hiç bir canlının yaşam hakkı elinden hunharca katledilmeden.

Küçücük bir çocuğun korkudan büyüyen gözleriyle dünyaya bakmaya çalıştınız
mı hiç?

Koca bir bakış,korkak,tedirgin.Peki neden bu bakışla bakmak zorunda bırakılıyorlar?

Bu dünyadan zamansız gitmek zorunda bırakılacaklarını hissettikleri için olabilir mi?bu ürkünç bakışlarının arkasında ki sır.

Son kez,son bir umutla insanlara yakarış bakışı olabilir mi?

İnsanlığın utanç duvarları!

Bu çocuklar yaşayacak ,yaşamalı!

Çünkü;Çocuklar ölmeye devam ettiği sürece hiç bir masal “mutlu sonla”
bitmeyecek dünyada.

Çaresizse ölümü kabüllenen o sonsuza kadar susturulan “Ölü Çocukların”
ağzından haykırıyorum tüm dünyaya,tüm insanlığa;

Aynı yaşta kalmak çok sıkıcı.

Büyümek istiyorum bende.

Kırmızı rugan ayakkabılar giymek,beyaz bisiklete binmek istiyorum.Uçuşan
balonlar,ipi kopartılmamış uçurtmalar uçurtmak gökyüzünde.

Portakal çiceklerinin açtığını görmek,kiraz dalından kiraz toplayıp yemek,güneşi
görmek istiyorum.

Yaşama Hakkımı geri verin bana!

Bir tek bunu yapın yeter!

Söz veriyorum ben bu dünyayı gülüşümle döndürüm...

De bizi Allah’a minik yürek.Bu dünyada söyleyemediğin ne varsa de!

Mahkeme_i Kübrada al, tüm İnsanlıktan hakkını....