Olsun diye emek verdiği ama sonradan olmayan şeyler için dövünür durur, sürekli bir dertlenme ve sürekli bir isyan halindedir. Kendisi için ne getireceği belli olmayan hayaller kurar, hedefler koyar ve planlar yapar. İstekleri çoktur insan evladının, ne kadar çok olsa da yine biraz daha fazla ister ve bu döngü mezara kadar devam eder. Bu durum onun için hayırlı mıdır, yoksa şer midir bilmeden böyle düşünmeye devam eder.
İnsan beyni kendine sürekli soru soran bir organdır, bu sorular olumsuz düşünceler üzerine kurulduğunda ise hem o insanın kalbini kanatır ve hem de psikolojini bozar. Olmayan ve olmayacaklar üzerine kendini yıpratmak ise hem bedenen ve hem de zihnen çürütür kişiyi, halbuki olmayan ve olmayacaklar belki de onun için daha hayırlıdır ve kişi bunun farkında değildir çünkü sabretmeyi bilmiyordur.
