Bir iftar vakti, bir fırının kapısına, siması her gözün göremeyeceği bir asalet taşıyan, güngörmüş bir zat gelmişti. Kalabalık dağıldıktan sonra fırıncıya:
– Evladım, bugün nafakamı çıkaramadım. Ecel gelmezse yarın ödemek üzere bana bir çeyrek ekmek verir misiniz? dedi.
Sesi titremiş, çehresi kızarmıştı. Fırıncı:
– Ne demek baba; sana çeyrek değil bir bütün ekmek vereyim. Helal olsun, paraya da lüzum yok,
dediyse de o garip şahıs:
– Hayır yavrum, dörtte biri kafî… Belki üç yoksul daha gelir.
