Üstad Bediüzzaman'ın buna benzer şartlar için bir benzetmesi var. Bir kafes düşünün. Feda edilmesi düşünülen bir keçi, bir pars önüne atılmıştır. Parsın onu anında parçalayacağını düşünürken "seyirciler" , biraz sonra keçinin parsın karnını boynuzlarıyla deldiğini görünce apışıp kamışlardır.
