Değişen ve dönüşen zamanla birlikte takva elbisesi yavaş yavaş ve kademeli olarak yırtılarak bugünlere ulaştık. Bu eylem sinsi bir şekilde sindire sindire masum gösterilerek tepkiler yumuşatıldı. Göre göre önce gözlerimiz, sonra beynimiz son olarak da kalbimiz bu durumu kanıksayarak alıştırıldık.
60’lı yılların başlarında sosyal bir deney için mini etek giyecek bir kız bulunamadı. Bu eylem için gazetelere ilan verilerek bir kişi zar-zor bulanarak deney gerçekleştirilmek istendi, olay karakolda son buldu. Bu kızımıza giydirilen mini etekle İstiklal caddesinde yürümesi istendi, daha birkaç adım atmış idi ki etrafındaki çember sürekli daralarak linç edilmek istendi. İstiklal caddesi gibi kozmopolit bir çevrede bile buna tahammül yok ise, Anadolu’nun muhafazakârlığını siz düşünün. İnsan günümüzle karşılaştırınca nereden nereye geldiğimize inanamıyor.
