İnsanoğlu tarih boyunca nefs ile mücadele etmiştir. Nefs her daim dünya zevk ve lezzetlerini önemsemiştir. Böyle olunca da insan bu dünyaya sadece; yemek, içmek, eğlenmek ve zevk için gelmiş olur ki bu bakış açısı İslami değildir. Bu durum aynı zamanda insani de değildir. Öyle olduğu zaman her daim enayiyet işin içine gireceği için bencillikle birlikte paylaşma kültürü de ortadan kalkacaktır. Paylaşma olmayınca sosyal bir varlık olan insanın hayvandan bir farkı kalmayacağı için bu durum sosyal patlamalara da çanak tutacaktır. Oysaki insan salih amel işlemedikçe gerçek anlamda mümin olamayacağı için kendine Müslüman bir varlık olarak yaşamına devam edecektir ki bu durum inanç ve gelenek olarak da kabul edilebilir değildir.
