Samsun’da Tekel Tütün Fabrikası’nda 24 yıl çalışan Ayşe yıldız…. “Demirel’ in sayesinde Ekmek Yedik “Diyerek söze başlıyor Ayşe Teyze Çok küçük yaşlarda Fatsa ‘dan Çarşambaya yerleştik Babam ayakkabı tamircisiydi bende bir aile dostumuzun sayesinde Çarşamba tütün deposunda işe başladım ve çok küçük yaşlarda evlendim. 1963        yılında Çarşamba Tütün deposunda Küflenmiş Tütünlerin Küfünü silip TONGA – balya yapıyordum.  Mevsimlik işçi gibi çalışıyorduk, boş zamanlarda simit ve kendi yaptığım Tülbentleri satıyordum. Çoğu zamanda Zabıta tekmelerdi Tezgahımı, ama ben yılmadım ve satmaya devam ettim. Bir gün simit satarken dediler ki Adnan Menderes geldi, kolumda simit sepeti kucağımda çocuğum koşar adım kendimi meydan da Adnan Menderesin yanında buldum. Orta boylu, fötr şapkalı, yakışıklı bir adamın yanında duruyordum o da Adnan Menderes’ti. Ben simit satmaya devam ettim orta boylu fötr şapkalı adamda konuşmaya.. 1965 yılında Samsuna taşındık ve Ben ikinci çocuğuma hamileydim, hamileliğimi saklamak zorundaydım çünkü çalışmak gerekiyordu evde ekmek bekleyenler vardı. Çarşaf giymiştim bebeğimi altına saklamıştım. Paydos saat 12 ile 1 arasıydı ve ben koşa koşa evde alırdım soluğu. Çocukları doyurup yine koşa koşa iş başı yapmak zorunda kalırdım. İyi anılarım da oldu; NEMLİ de kötü anılarımda Tekel ekmek kapımızdı iyi anlarımızda mutlu olurduk. Çoğu kötü anılarımızı da bağrımıza basmayı bildik. Hiç unutmuyorum Fabrikada kömür sobası yakardık ve ben bir gün kömür kokusundan midem bulandı markamı aldım. Tuvalete gitmek için marka alırdık ustabaşından yani tuvalete gitmek marka ile sayılıydı yani Giderken arkadaşlarım bana su şişesi verirlerdi markaları yanmasın diye. Usta başım Hayriye hanım beni yanlış anladı ve bana kızdı izin vermedi çok sinirlenmiştim sinirden tütünlerin üstüne kustum beni revire götürdüler, revire usta başı da geldi bende ona kızmıştım ve yüzüne tükürdüm böyle işte Çalışma hayatımdaki en iyi anım. Aramızda para toplamıştık ve çalışma alanımıza plak aldık çok sevinmiştik artık plak dinleyecektik ama o sevinci hiç yaşayamadık çünkü plakta hep acıklı ağlamaklı plaklar çalıyordu ve biz hep ağlıyorduk. Tütün fabrikasında öğle yemekleri verilmezdi. Yemekleri herkes evinden sepetle getirirdi,mahallemizin tamamı tütün fabrikasında çalışırdı. Ayda iki defa para alırdık  ve çalışma hayatım boyunca iki defa yanlışlıkla fazla para aldım. 50 TL Birincisinde ve geri götürdüm fazla para verdiniz dedim, maaşına zam yapıldı denildi. İkincisinde  paracı adam eliyle para aldığım kağıdı kapadı ve kaç tl maaş aldığımı sordu ve 50 TL fazla para vermişiz dedi  ve geri aldı.Günde bir paket sigara verirlerdi ve bunu içmez iseniz ölürsünüz derlerdi hacca gidersem bırakacam demiştim hacca gittim ve bıraktım. 24 yıl çalıştım ve 1988 de TURGUT ÖZAL yaşı gelen emekli olsun dedi ve bende emekli oldum…. Emekli olduktan sonra tek katlı ev yaptırdım ve burada yaşıyorum.    ADI:                         AYŞE YILDIZ DOĞUM YERİ:           ORDU /  korgan DOĞUM  TARİHİ :     1940 EMEKLİ                 : 1988 ŞU AN OTURDUĞU YER : ZEYTİNLİK