Bir gün Hintliler, bir fili getirip karanlık bir ahıra bağladılar. Fili, halka gösterip para kazanmayı düşünüyorlardı.
Nitekim hayvanı görmek için o kapkaranlık yere bir hayli adam toplandı. Ne var ki ahır çok karanlık olduğu için, fili gözle görmenin imkanı yoktu.
Halk, o göz gözü görmeyecek kadar karanlık yerde, ellerini file sürmeye başladılar. Birisi, eline filin hortumunu geçirince, “Fil, bir oluğa benzer.” dedi.
Başka birinin eline filin kulağı geçti. O; “Fil, bir yelpazeye benziyor.” dedi. Bir başkası da sırtını ellemişti. O; “Fil, bir taht gibidir.” dedi.
Hâsılı herkes, filin neresini elledi, nasıl sandıysa fili ona göre anlatmaya koyuldu. Böylece herkes, fili farklı şekilde tarif ediyordu. Oysa ellerinde bir mum olsaydı, sözlerinde farklılık kalmazdı.
