İslam’ı kalbine indirgeyerek, Allah’a teslim olmuş kişi Müslümandır. Peygamberimizin izinden yürümek, doğruluk ilkesini son nefese kadar taşımak demektir. Bu da yüksek bir iman gücü ile olur. Muhabbet ile İslam’ın inceliklerine tutunan kişi, huzurludur. Dünya hevesi, kötülüğü ikram edicidir ve Müslümanca yaşam terk edildiğinde başlar ahlaki çöküntü. Hırs, rızık endişesi, adaletsizlik, doyumsuzluk çatlatır iyilik duvarını. Ötesi güçlünün güçsüzü mağdur edişi, acı bir ifade ile kardeşin kardeşe eziyetidir. Oysa insanın sol göğsü, merhametten ibarettir. “Müslüman Müslüman’ın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu ( düşmanına ) teslim etmez. Kim.(mümin) kardeşinin bir ihtiyacını giderirse, Allah da onun bir ihtiyacını giderir.” (Buhari, Mezalim)
