Kitap okumayan insan, kendine ve topluma yetersizdir. Kitabı analiz edemeyen fikir; hep aynı yöne bakar, gelişemez. Sığlaşmakta inat eder. Geçmişi geleceğe bağlayan kitapları gençlere miras bırakabilirsek, tarihinden feyiz alan yeni bir nesil yetiştirmiş oluruz.
Yarayı iyi eden yara gibi Peyami Safa’nın ruhuma etkisi. Tam da bu noktada yazar bendenuzaklaşıyor. Dahaileriye, yazmayı paylaşacağımız rüzgâra sürükleyemiyor, orada kalıyor işte!Ve benonu başka bir ruhta arıyorum. Karanlığa kendini fısıldamaktantereddüt etmeyen Cemil Meriç’ in ruh iklimi, kendine münhasır duruşu iç dünyamaözel bir alan açıyor. Onda da kalamıyorum bazen. Baudelaire, bir günde iki defa yağanyağmur gibi kendine çekiyor. Paris’i ezbere bilişi, “Ruh temasına kâfi” demek isterdim. Fazlası ile ayrıksı gibi dursak da imgelerde birleşiyoruz onunla. Yani zamansız ziyaret ettiğim budostlarımın emeği bende çok.
