Paris önce yabancı oluşunu fısıldar mekânların esaretine asi olsan da. Burada özlem bir dizeye taşınmak gibidir. Dağınıklığı ve cesaretsizliği hangi uzantıya eklerseniz, orada yokuş olur şehir. Diri olmayı, ölümü anışı ömrün sahifelerine serpiştirip, yaşamayı yaşamdan kıskanmak gibidir şiirin ahengi burada Gitmek ve kalmak arasına mesafe oluşu, Paris’in görünmeyen yüzü öğretir. Şairlerin acısı ile şiirde buluşmak, göğü seyrederken adsızlık ile inatlaşmak hepsi kentin kasvetli perdesinden uzaklaşmak içindir.
