O eski Çin bedduasına tutulmuş gibi ‘tuhaf zamanlarda yaşıyoruz.’
Gurbetlik bitti, hasretlik gitti ve aşıklık yitti…
Öyle bir garabettir ki bu, aşk ile hasretlik ve gurbet arasındaki mesafe, neredeyse tamamen kapanmış olmasına rağmen yakın bir gelecekte vuslat da mümkün görünmüyor.
Hayatımızın her yanını kuşatan bu muşamba dekor ve bu sanal gerçeklik, bizlere hayatımızı idame ettirebileceğimiz hakiki bir mekân ve gerçek bir zaman da bırakmadı.
Her şeyin sahtesini yaşıyor, her durum ve her duygunun yerine daha kısa ve daha hızlı ve daha yapma olanını tercih ediyoruz.
Bu sahte ve suni tercihlerimiz bizi gurbetten ve hasretlik duygusundan uzaklaştırıyor.
Aslında uzaklaştırmıyor; teknoloji mesafeleri daraltarak, uzakları yakın hale getiriyor ve gurbet mefhumunu ortadan kaldırıyor.
