Onu tüm Türkiye ilçede görev yapan emniyet amirinin girişimi ve Aydıncık Hal Müdürlüğü'nün desteğiyle Aydıncık Belediyesinin düzenlediği kampanya sayesinde tanıdı. Kampanya çerçevesinde, operasyon bölgesindeki güvenlik güçlerine gönderilmek üzere sebze ve meyve toplama kararı alınmıştı. Aydıncık'ta herkes askerine, polisine, korucularına bir şeyler göndermek için âdeta bir seferberlik başlattı. Askerin, polisin bunları ihtiyacı yoktu. Ancak sevgiyle, emekle, duayla toplanan o sebze ve meyveler bedenleri değil en önemlisi olan gönülleri doyuruyordu.
İşte Şerife Nine, bu faaliyet sürerken ortaya çıktı. 70'li yaşlardaydı. Aydıncık halinde büyük bir gayretle çalışanların yanlarına yaklaştı ve ne yaptıklarını sordu. Orada bulunanlar, kendisine ne yaptıklarını, kimler için meyve topladıklarını anlattı. Şerife Ninenin ne meyve ağacı olan arazisi ne de bir şeyler alıp gönderecek parası vardı.
Düşünmeye başladı. Ve birden cebinde kalan 1 liraya çıkarıp orada bulunanlara verdi. Cebinde başka para yoktu. Şunu söyledi: "Ne olur bunu kabul edin, çok bir değeri yok bilirim ama bununla birkaç elma da benden gitsin oradaki kahraman evlatlarıma."
