Kendisini güçlü gören devletler çıkarlarını korumak amacıyla, harcamalarını en aza indirme pahasına çözümü başka bir devletin özgürlüğünü kısıtlamakta ,çalmakta bulmuştur.
Özellikle bu girişimi başlatan devletler dönemin güçlü ve büyüyen devletleridir. Gelişmek için daha çok sermayeye ihtiyaç duyacaklar, peki neden bu sermayeyi basit yoldan, hiç emek harcamadan bulmasınlar?
Bu devletlerin tek amacı sömürdükleri ülkelerde kendi soyunun devam etmesidir. Yani yayılmayı amaçlıyorlar. Bunu da diğer insanların, toplumların ve devletlerin var olmalarına izin vermeyerek, onların insan gücünden ve topraklarındaki doğal kaynakları harcayarak, kendi amaçları için kullanarak yapıyorlar.
Günümüzde sömürgecilik hâlen devam etmektedir. Fakat adı "Yeni Sömürgecilik , Modern Sömürgecilik" olarak değişikliğe uğramıştır.
Eskiye kıyasla bu yeni sömürge sisteminde doğrudan silah unsuru pek yer almasa da bunun yüzde 100 geçerli olduğunu söyleyemeyiz. Daha çok ekonomi ön plandadır. Önce iki devletten biri ötekine kapitülasyon, ayrıcalık verir. Kapitülasyon verilen devlet ise zamanla ayrıcalıkların artmasını sağlayarak o devleti sömürüyor ardından ekonomik yönden kendisine bağlıyor.
Rengin TOK
