Çocukluğumda bulunduğumuz beldelerde Aleviler kısık sesle ve parmakla gösterilirdi. Bizlerde çocuk aklımızla Alevi olmanın çok kötü bir şey olduğunu düşünürdük. Onların farklı birer mahlûkat olduğu hissine kapılır, ancak aradaki farkı da açıkçası göremezdik. Dışarıdan baktığımızda bir sorun göremezdik ama yine de kafamız oldukça karışıktı. Fakat aradan geçen süre zarfında aklımız erdiğinde ve Alevi arkadaşlarımız olduğunda kafamızdaki önyargıların yok olduğunu hatırlıyorum.
Eskiden toplumsal baskı nedeniyle Alevilerin kendini ifşa etmeleri çok kolay değildi. Toplumsal değişim ve dönüşüm sonrasında devletinde bazı açılım ve çalıştaylarla meseleye eğilmesi konunun sorun olmaktan çıkmasına neden olmuştur. En azından Alevi yurttaşların kendilerini özgürce ifade ederek, kültürlerini serbestçe yaşamaları önündeki engeller ortadan kalkmıştır.
