Bir gecedir ki bu gecenin gündüzü olduğu hayali ile yaşama sarılan kendi hallerinde, kendi dertlerinde insanlar. Hep istenilen hep arzu edilen ise değil miydi ki “Gerçek Sevgi” Sevgiyi dışarıda bırakan tüm kötülükten uzaklaşıp, sevgiyi deneyimleyerek arınma ihtiyacı…
Cennet… Cehennem… Cehennemin görsel dehşetine tanık olanlar halen nihai aydınlanmaya bu kadar uzakken... Her yer aptallarla dolu… Delirmemek hiç içten! Göz her açıldığında ayık katlanılamayacak durumların içinde… İnanılan emrettiği için içmeden durabilmek imanın en ihtişamlı hali değil de ne?