Bugün, hem "toplumsal çürüme var, çevre çok kötü örneklerle dolu, ortam bozuk, güven kalmadı, ahlâk bozuldu, herkes bencil,...vs." diyoruz,
hem de bu ortamda, "kendiliğinden iyi insân yetişsin" istiyoruz !
Oluyor mu ? Olmuyor.
İyi insânın yetişmesi için, ciddi bir "Nefs Terbiyesi süreci" lâzım. Bunun için de, özel olarak çalışmak, çabalamak, uğraşmak ve bilinçli olarak yetiştirmek gerekiyor.
Toplumda, rastgele herkesin "iyi insân" olması, beklenemiyor artık mealesef.
İyi, temiz, dürüst, düzenli, çalışkan, güvenilir, kendi hakkına râzı, başkasının hakkına el uzatmayan, kanaatkâr, yalan söylemeyen, harama el uzatmayan, diğergâm, vefâlı, iyi huylu, ahlâklı, edepli,..... insân bulmak, artık çok zor.
Arkadaş olarak, Dost olarak, Eş olarak, Akraba olarak, Komşu olarak, ortak olarak, iş arkadaşı olarak,..... böyle iyi birini bulabilmek, en büyük nimetlerden biridir.
Birini iyi görüyorsak,
önce bakmalıyız ki;
Nerede, nasıl ve hangi süreçlerden geçerek, böyle iyi yetişti ?
Böyle iyi bir insân,
öylesine ortalıkta yetişmiş olamaz.
Aile ortamı, Annesi, Babası, eşi, dostu, çevresi, okulu, kursu, eğitimi, varsa cemaati, hocası,....vs. asıl kaynak nedir ?
Bunlardan biri veya birkaçı, biraraya iyi denk gelirse, iyi bir insan yetişmesine vesile olmuş olabilir, Eyvallah.
Ama ortada hiçbir gerekçe, sebep, iyi ortam, iyi örnek, çaba,.... yoksa, o zaman daha dikkatli olmak gerekir.
İyi sandığımız dağlara,
karlar yağabilir.
İyilik hâli de; bir görüntü, bir maske ve bir illüzyon olabilir. İnsân, akıllı bir varlıktır. Çok iyi vitrin yapar, oynar, iyi rol yapar. Sonradan anlaşılır Vehbi'nin kerrâkesi.
Aman dikkat...!
Son olarak,
şu duruma da dikkat çekelim : İyilik yaptığınız insanlar, iyi iseler, vefâlı ve minnettar olabilirler.
Ya iyi değillerse ?
İyilik yaptığınız kötü insanlardan, kendinizi de korumanız gerekir,
çoğu zaman !
İyi-iyilik---->İyi'ye.
İyilik yap, iyilik bul.
En azından, iyilik yaptığınız insanlardan, kötülük görmezsiniz. Normali budur. Lâkin;
İyi-İyilik---->Kötü'ye.
İyilik yap, kötülük bul
olur ki, bu dahî mümkündür ve tedbir gerektirir. Siz iyilik yapmış olsanız bile, sonuçta kötüye yaklaşmış oldunuz. Siz iyilik yaptınız diye, kötü hemen iyi olmaz.
Kötü, "şükür ve teşekkür hâli"nden uzak olduğu için, kıskanıp, size de bir kötülük, yâni nankörlük yapabilir. Herkesi, kendiniz gibi zannetmeyiniz.
Vesselâm.