İbn-i Nefis’e göre; göz organı, görmenin aleti olup, bizzat görücü olan göz değildir. Görme olayı aslında, gözde oluşan görüntülerin sinirler yoluyla beyine ulaşması sonucunda, beyindeki anlayış bölümü tarafından algılanarak meydana gelmektedir.
Göz, bizzat hareket etmez, ona bağlı olan sinirler aracılığıyla hareket eder. İki gözden gelen bu görüntüyü taşıyan sinirler beyinde birleşirler.
İbn-i Nefis göz hastalıklarını da incelemiş, iltihaplanmaların tedavi usullerini ve ilâçlarını belirlemiştir.
İlâç olarak kimyevî maddeler yerine daha çok taze ve doğal gıdaları kullanmıştır.
İbn-i Nefis tıp alanında Hipokrat’ın eserlerini Câlînûs’a (Galen) tercih etmiş, ancak asıl ilgisini hayranı olduğu ve aynı zamanda tıptaki otoritesini aşmaya çalıştığı İbn Sînâ üzerinde yoğunlaştırmıştır; nitekim döneminde “ikinci İbn Sînâ” olarak anılması bu çabasının bir sonucu olup, hatta ilâçlar konusunda İbn-i Sina’yı çok geride bırakmıştı.
