Yahudi–Alman Değerler Girişimi ve Almanya Kürt Toplumu tarafından organize edilen kongreye, Almanya hükümeti ile İsrail Büyükelçiliği temsilcileri de katıldı. Etkinlikte, Yahudi ve Kürt diasporasından çok sayıda akademisyen, sivil toplum temsilcisi ve siyasetçi yer aldı.
Kongre, basit bir diaspora buluşması olmaktan öte, tarihsel Siyonist kongre geleneğini hatırlatan stratejik mesajlar içerdi.
Nesrin Akgül, Yeni Yaşam Gazetesi’nde kongrenin “modern bir Siyonist buluşma” olarak dikkat çektiğini vurguladı.
İTTİHAT VE TERAKKİ’DEN PROTO-İSRAİL’E
Akgül, kongreyi değerlendirirken Türkiye’nin kuruluş sürecine dair tarihsel bir çerçeve çizdi. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin (İTC) Yahudilerle girdiği yapısal ilişkilere dikkat çeken yazar, Türk ulus devletinin “proto İsrail” olarak tasarlandığını ileri sürdü.
1897 Basel Siyonist Kongresi’nden itibaren şekillenen Yahudi milliyetçiliğinin, Osmanlı sonrası dönemde Türkçülük ideolojisine entegre edilerek bölgesel bir güç dengesi oluşturduğunu belirtti. Akgül’e göre, bu tarihsel hafıza bugün yaşanan jeopolitik kırılmaları anlamada kilit bir öneme sahip.
“KÜRTLERİN ÇIKARI İSRAİL İLE HAREKET ETMEK”
Berlin’deki kongrede “antisemitizm” ve “Kürt karşıtlığı”na karşı ortak duruş vurgusu öne çıkarıldı. Sonuç bildirgesinde Türkiye ve İran “otoriter yönetimler” olarak tanımlanarak, bu ülkelerdeki yasakların Avrupa’ya taşınmaması çağrısı yapıldı.
Kongre, Kürtleri İsrail’le stratejik bir ittifaka yönlendiren mesajlar verdi. “Kürtlerin çıkarı İsrail ile hareket etmek” vurgusu, yeni bir jeopolitik yönelim olarak değerlendirildi. Akgül’e göre bu yaklaşım, “bağımsız bir Kürt devleti” düşüncesini ima eden bir stratejiyi içinde barındırıyor.
POST-İSRAİL TEHLİKESİ VE TÜRK–KÜRT İTTİFAKI
Nesrin Akgül, yazısında Abdullah Öcalan’ın 2011 tarihli “Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü” başlıklı savunmasına atıf yaptı. Öcalan’ın “İsrail’in post-İsrail olarak Kürdistan amacı var” tespitine dikkat çeken yazar, güncel gelişmelerin bu uyarıyı doğrular nitelikte olduğunu savundu.
Akgül’e göre, İsrail’in Kürtleri devletleşme sahnesine iten jeopolitik hamleleri, Türkiye ve İran’ı doğrudan tehdit ediyor. Bu nedenle Türk–Kürt stratejik ilişkisinin güncellenmemesi, devletin geleceği açısından kritik bir risk oluşturuyor.
TÜRK–KÜRT MÜ, KÜRT–YAHUDİ İTTİFAKI MI?
Yazar, Ortadoğu’da kalıcı barışın temelinin hangi ittifakta aranacağı sorusunu gündeme taşıyor. Türk–Kürt iş birliği mi yoksa Kürt–Yahudi ittifakı mı? Bu soruya verilen yanıtın bölgenin geleceğini belirleyeceğini ifade ediyor.
Akgül’e göre, demokratik ulus paradigmasına dayalı Türk–Kürt ittifakı güncellenmezse, bölge yeni bir çatışma dönemine sürüklenebilir. Bu sebeple “Demokratik Birlik Sözleşmesi”nin hızla inşa edilmesi gerektiğini vurguluyor:
“Fırtınayı görmezden gelip limana demir atılmazsa, dalgalar gemiyi batıracaktır.”
Nesrin Akgül’ün “Yahudi–Kürt Kongresinin Düşündürdükleri” başlıklı yazısı, Berlin’de düzenlenen tarihi kongre üzerinden Türkiye, İsrail ve Kürt ilişkilerinde yeni bir dönemin kapısının aralandığını tartışmaya açıyor.
Yazar, tarihsel hafıza ile jeopolitik analizleri birleştirerek, Türkiye’nin stratejik reflekslerini güncellemesi gerektiğini savunuyor.
