Ağaçlar kesilip içinde huzur olmayan çok katlı binalar ya da elindeki üç kuruşu da nereye harcasam diyen kapitalizm köleleri için avmler dikiliyor!
Gittikçe “TAŞ" laşıyoruz!
Üstelik çoğumuz taşlaşan, körleşen, sağırlaşan kalplerimizin çığlıklarını duy(a)madan!
Hâlbuki iyiyi, kötüyü, güzeli, çirkini hisseden bir kalbimiz vardı. Sözcüklere dökmese de duygularda yaşayan...
Yaratılışta programlanmış takva ve fücur ile hakkı batıldan ayırma yetisiyle hakikati işiten kalplerimiz vardı.
