Kalem, kâğıt, mühürlü cümleler...
Sana yazılan her cümle azizdir, kitap kokar.
Dediğim gibi arada göğüs kafesin sıkışacak nefes alamayacak gibi olacaksın acıya acıya alacaksın o nefesi. Yutkunamayacak boğazında düğümlenecek her kelime. Kimseyi duymak istemeyecek kimseye duyurmak istemeyeceksin. Lakin istesen de istemesen de duymasan da o sessiz çığlığını bir veya iki kişi duyacak. Lütfen şimdi Diyaframdan nefes al ve 5 saniye sonra ver nefesini... Geçecek anla geçecek.
Elimi uzatıyorum 30 yılın nasırlarını hissedebiliyor musun? Öyle sandığın gibi hiç de genç değil, avuç içimdeki çizgiler nasıl da acıta acıta zevk veriyor.
Uzaktan uzağa bakakalıyorsun. Dolgun, yoğun, çatık bakışların neler anlatıyor avuç içime...
Elimi gezdiriyorum yüzünde yılların verdiği yorgunluğu hissediyorum alnındaki çizgilerde. Avuç içimdeki çizgilerin acısı yüzündeki çizgilerin yorgunluğu ile uğuşturuyor ruhumu.
Elimi yüzümü yıkıyorum, çayımı katıyorum. Çayıma kattığım şeker pek de hoş gelmiyor damağıma yine de içiyorum. Balkondayım gecenin ayazı bağrımı üşütüyor, üşüdükçe dinleniyorum...
Ay Işığı yansımış Denizin orta yerine bir Yakamoz gece ile Deniz’in karanlığının kesiştiği noktada... Dalıyorsun derin bir hülyaya. Dalgaların sesi susturuyor içindeki çığlığı. Sekînet ve bir huzur...
Çatık bakışların, nasır tutmuş ellerim.
Geçmez sandığın tüm acılar mazi olmuş, düşününce anlıyorsun. İnce bir sızı kalmış sol tarafında. Elimi uzatıyorum ve susuyorum.
Züleyha Tuna
misafir
Siz yazılarınızı benim içinmi yazıyorsunuz yada benmi öyle algılıyorum Huyumdur her okuduğum kitapta illa bana rol biçilmiş olarak algılarım hatta kahramanı bile olmuşum dur bir çoğunun Okurken gözlerim doluyor çoğu yazılarınızı kendimi buluyorum Bazıla rını okurken kızıyorum ama sizinkiler bana huzur veriyor naif pozitif insan olduğunuz his si algıladım bu gün mubarek cuma çocuklarıma mesaj attım 8 yıl önce