Ah zaman! Ne bir adım geriye, ne de daha çabuk ileri gidebiliyor. Sabit ve yerinde sayabiliyor. Hangimiz zamanla yarışmadık, savaşmadık ki... Cezaevi'nde yatanlardan tutun, askerlikteyken şafak sayanlara kadar; okul okuyan çocuklar, gençler tatilin geleceği gün için şafak sayarlar; ayrı kalan sevenler, kavuşma günleri için şafak sayarlar. İşte zaman böyle bir şey, değerlidir, yerini hiçbir şey dolduramaz. Zamanla doğarız, büyürüz ve ölürüz. Kimileri bu yüzden isyan eder : "Neden doğduk, neden ölüyoruz?" diye.
