İKİ ADAY

Erdoğan ile İhsanoğlu...

Bizi ilgilendiren onların kişilik yapısı değil, üzerinde yer aldıkları siyasal konum...
İhsanoğlu siyaset dışı bir figür olarak sahneye alındı. Ancak onu sahneye çağıranlar siyaset dışı kişiler ve kurumlar mıdır?

İhsanoğlu, son tahlilde kimin siyasetine hizmet etmek için sahneye çıktı? İki başarısız siyasal partinin...

CHP'nin hizmet yolundaki temel ırası bir şeye hizmet için veya bir hizmete arka çıkmak için inşa edilmiş değildir. CHP'nin selefi İttihatçılardır, onların da selefi Jön Türkler... Bu iki selef, bir şey inşa etmek için değil, fakat ortadan kaldırmak, yıkmak için meydana çıktılar. Hedefleri Sultan II. Abdülhamit'i devirmekti. O işi gerçekleştirdiler. Fakat onun yerine herhangi bir şey ikame etmeyi başaramadılar. Tek başarıları belki Osmanlı Devletini yıkmak olmuştur; bu başarılarıyla övünebilirler...
 
Ekmeleddin Bey, şimdi böyle bir partinin adayı olarak siyaset meydanına çıktı. Her ne kadar kendisi siyaset dışından sahneye çağırılmış olsa da, çıktığı sahne siyaset sahnesidir. Sahnenin amiri ve yöneticisi de iki siyasal partidir. Kökende aynı siyasal değerleri paylaşan iki siyasal parti...
 
Bu iki partinin hikmeti vücudu bir şey yapmaya veya gerçekleştirmeye matuf değildir; yıkmaya, engel olmaya matuf bir zihniyetin ürünüdürler...
 
Bakınız, benim internet adresime 'Gökçe Fırat Çulhaoğlu Ulusal Parti Genel Başkanı- Türk Solu Başyazarı' imzasıyla düşen bir ileti var. Emine Ülker Tarhan'ı Cumhurbaşkanı adayı olmaktan caydırmaya çağırıyor. Ancak gerekçe ilginç: 'Şu anda bu yarışta Tayyip Erdoğan'ın kaybetmesi için hep birlikte elele vermek zorundayız, başka bir seçeneğimiz de, çaremiz de yok.' (Dikkat buyrulsun: 'bizim kazanmamız' değil; 'Erdoğan'ın kaybetmesi' ön alıyor.)
 
Ekmeleddin Bey, nasıl bir amaca alet edildiğini görmüyor, göremiyor. Hangi çaresizliğin son ucunda sahneye davet edildiğini kavrayamıyor. Aynı iletide daha da ilgi çekici bir cümle var, Emine Hanım'ı adaylıktan çekilmeye ikna etmek için '...tek düşmanımız olan Tayyip Erdoğan'a karşı birlik olmak ve mücadele etmek zorundayız' diyor (turksolu gazete, mailto:[email protected]).
 
İşte Ekmeleddin Bey, yarış meydanına çıkmış olanlara rakip demeyi bile aklına getirmeyen, rakibi düşman olarak gören bir zihniyetin çağrısına uyarak sahneye çıkmıştır. Bu çağrıya icabet ettiğine göre, seçildiği takdirde o istikamette hizmet etmesi de kaçınılmaz olacaktır; kendisine rağmen... İstemese de...
 
Tayyib Erdoğan ise cumhurbaşkanlığına aday gösterildiği gün (1 Tem. 14) siyaset alanında geçmişte yaptığı başarıları anarak bu başarıların ikmali için çalışacağını ilan ediyor. Düşmanlıktan, husumetten bahsetmiyor. Herkesi kucaklayacağını beyan ediyor.
 
Tayyib Erdoğan bir inisiyatif kullanmak üzere bu meydana çıktığını bildirirken, Ekmeleddin bey hangi inisiyatife alet edildiğinin bile farkında değilmiş gibi görünüyor.
 
Erdoğan ile İhsanoğlu arasındaki bu dramatik fark seçmen tarafından çok net görülecektir. Ve sonuç şimdiden bellidir...
Rasim ÖZDENÖREN - YENİŞAFAK