Ve her şey bittiğinde, hatırlayacağımız şey; düşmanlarımızın sözleri değil, dostlarımızın sessizliği olacaktır.(Aliye İzzetbegoviç)
Filistin yanıyor, Filistin kavruluyor, Filistin her şeye herkese tüm yalnızlığına rağmen haftalardır süren katliama kahramanca, korkusuzca direniyor.
“La Galibe İllallah”
Yaşa Filistin!
Elimize kan bulaştı. Silsek silsek ne yazar elimize kan bulaştı!
Müslümanım diyene anlatamıyorken derdimizi…
İç yanıyor, iç parçalanıyor. Biz izleyemezken olanları oradakiler haftalardır bizzat yaşıyor.
Allah (cc.) korur elbet kutsalını… Ona ne şüphe… Biz develerin sahibi ne yapıyoruz ona bakmalı…
Orada ki onların imtihanı burada ki (yaptıklarımız yapmadıklarımız) bizim imtihanımız…
Herkes kendince, dilinin döndüğünce, gücü yettiğince…
Daha neyi kimi bekliyoruz bilinmez. Haklar hukuklar rafa kaldırılmış dünyanın bir kısmı trene bakma halinde nereye kadar gider bu canilik, çirkeflik!
Sanırsın gün geçer gider sıra sana bana gelmez. Gelir ey kendini bilmez gelir.
Belki de tüm bunlar sana, bana gelişin yollarıdır. Belki de çok yakındır. Ne kadar kaçarsan- kaçarsak kaçalım gelecekleri yer ayetlerle sabittir.
Boykot işe yaramaz diye direnç kırar, kendi parmağını kıpırdatmazsın.
Nefsine söz geçiremeyip başkalarına atıp tutarsın!
Sen kendin ne yaptın da başkasında ne ararsın!
Kınamak da önemlidir elbet lakin her gün çocuklarından biri ölse yeterli gelir mi sence?
Senin çocuğun olmadığı için midir bu kaçışın umursamazlığın.
Bir de Dünya Çocuk Hakları Günü var MIŞ... Duydun mu?
MIŞLARIN içine koca bir katliam sığdırıyorlarmış haberin oldu mu?
İnsan hakları da Uluslararası hukuk da var MIŞ…
İnsanlar şehit olurken onlar seyre dalarmış!
Kış uykusundakiler ondan daha az uyurmuş!
Gün olur devran döner bu soykırımı yapanlar kadar izleyenleri de tarih yazarmış!
Vicdan… Vebal... Utanç…
Dilerim Rimler…
Rimler’in anneleri, babaları, dedeleri, nineleri, amcaları, dayıları, teyzeleri, halaları…
Dilerim Allah (cc.) bizi affeylesin...
Elimize kan bulaştı!