Ben kadınım,
Gökyüzünün mavisi kadar berrak,
Doğanın yeşili kadar huzur doluyum,
Samimi gülüşlerim ile yürekleri aydınlatan,
Yüreği merhamet ile dolup taşanım,
Ben ki evlat, ben ki anne, ben ki eşim,
Birbirinden farklı sayısızca role sahip olanım,
Varlığım ile güneşin aydınlığını,
Yokluğum ile hüsran dolu bir yalnızlığı hatırlatanım,
Ben, su misali duru,
Güneş misali gün ışığıyım,
Ben ki dünyada ebedi barış elçisi,
Bütün bir âlemin en değerlisi,
İnsanlığa aydınlık bir gelecek temennisi,
Nasıl olur da yokluğumun olduğu bir dünyayı düşünürsün?
Nasıl olur da bu denli acımasız olursun?
Sen kimsin, bana dokunmaya ne hakkın var?
Sen kimsin, canımı acıtmaya ne hakkın var?
Yokluğumu düşünmeye dahi hakkın yokken,
Bu olanları yaşatmaya ne hakkın var?
Sürekli katlanarak artan kadın cinayetlerinin, kadına yönelik; şiddet, istismar içeren herhangi bir eylemin, hiç bir açıklaması ve bahanesi olamaz.
Kadınlar; etrafına huzur yayan, ışığı ile her yanı aydınlatan kıymetli insanlardır.
Her biri farklı birer dünyadır. Bundan ötürü kadına yönelik yapılan her eylem, insanın kendi dünyasını aydınlık veya karanlık bir vaziyete dönüştürür.
Kadın yoksa, ardında kalanın varlığı, herhangi bir anlam ifade etmez. Kadının varlığı, kâdim bir tarihin işaretidir. Kadının yokluğu insanoğlunun boşluğudur.
Sakın unutmayın:
Kadın huzurlu değilse, dünya huzurlu değildir!