Hayat koşturmacası içinde hepimiz bir şeylerin peşinden koşuyoruz. Kimimiz borsanın grafikleri arasında kayboluyor, kimimiz altın fiyatlarını takip ediyor, kimimiz ise banka hesaplarındaki rakamlarla huzur arıyor. Sürekli "Nereye yatırım yapsak?" sorusuyla ömrümüzü tüketiyoruz. Peki, gerçekten kazanmak ne demektir?
Geçenlerde bir dost meclisinde kulak verdiğim, adeta ömrünü bu fani dünyada yolcu olmaya adamış bir gönül insanının şu sözleri içimdeki tüm taşları yerine oturttu: "İnsanoğlunun yapacağı en büyük, geri dönüşü en garanti yatırım, kişinin kendisine ve evlatlarına yaptığı yatırımdır."
Ne kadar doğru, ne kadar kalbe dokunan bir hakikat.
En Sadık Yoldaşımız Kendimiziz
Dünyanın binbir türlü hali var. Bugün zenginsinizdir, yarın her şeyinizi kaybedebilirsiniz. Ancak kendinize kattığınız bilgi, yüreğinize işlediğiniz bir sanat, ruhunuza nakşettiğiniz güzel ahlak sizden asla alınamaz. Kendini geliştiren, ilimle ve imanla yoğrulan bir insan, dünyanın neresine giderse gitsin, hangi yalnızlığın içine düşerse düşsün küllerinden yeniden doğar.
Çünkü insanın bu dünyadaki en büyük varlığı, nihayetinde kendisidir.
Dönüp arkamıza baktığımızda, bizden sonra bu dünyada kalacak en kıymetli izimiz ise evlatlarımızdır. Onlara bırakacağımız hiçbir mülk, vereceğimiz güzel bir eğitimden, kalplerine aşılayacağımız inançtan daha değerli olamaz.
Kabrin Kapısında Biten Telaş
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) o muazzam hadis-i şerifinde hayatın ve ölümün özetini ne güzel yapıyor: İnsan dünyada üç şey için çalışır. Öldüğü anda malı evde kalır. Eşi, dostu, akrabası onu kabre kadar geçirir ama kapıdan geri döner. Kulun yanında, o karanlık ve sessiz odada sadece ameli, ibadetleri ve inancı kalır.
Yani dostlar; uğruna ömür tükettiğimiz o paralar, pullar kabrin kapısında bizi yapayalnız bırakır. Bizi o yalnızlıktan koparıp alacak olan, dünyadayken ruhumuza ve ahiretimize yaptığımız yatırımdır. Allah’ın razı olduğu bir kul olabilmekten daha büyük bir kazanç, hangi borsada mevcuttur?
Bir Kamyon Doların Olsa Ne Fayda?
Gözümüzü kör eden dünyevi hırslara gelelim... Altın, döviz, hisse senetleri... Hepsi elimizin kiri. Bir kamyon dolusu dolarınız, bir kamyon dolusu altınınız olsa ne yazar? Günün sonunda hepimiz, o dilsiz ve mütevazı topraktan çıkan bir lokma ekmeğe, bir yudum suya muhtaç değil miyiz?
Unutmayalım ki özümüz topraktır. Yaratılışımız topraktandır ve zamanı geldiğinde her birimiz o sessiz toprağın bağrına döneceğiz. Bu yüzden dünyadaki en sadık, en bereketli ve en uzun vadeli yatırım yine topraktır. Toprak cömerttir, toprak sadıktır; insanı ne dünyada aç bırakır ne de bağrına bastığında unutturur.
İnsanın En Büyük Düşmanı: Kendi Cehaleti
Bazen hayatta başımıza gelen kötülükler için hep başkalarını suçlarız. Oysa bir düşünelim; koskoca bir ordu karşımıza dikilse bize ne yapabilir? En fazla canımızı alır, bizi bu fani dünyadan koparır.
Ama insanın kendi içindeki cehaleti, haseti, nefreti ve kötülüğü... İşte o, bir ordudan daha tehlikelidir. İnsan aklını kullanmadığında, nefsine yenik düştüğünde kendine öyle bir düşmanlık eder ki dünyasını da ahiretini de kendi elleriyle yakar. Öyle bir an gelir ki, ölmek ister ama ölemez; rezil olur, peşpaye olur, bin kere ölmekten beter olur.
Hasılıkelam;
Bu dünya bir han, bizler ise sadece fani birer yolcuyuz. Akıllı insan, heybesini dünyalık hırslarla değil; akılla, ilimle, sevgiyle ve imanla doldurandır. Gelin, gecikmeden en büyük yatırımı kendi ruhumuza ve sevdiklerimize yapalım. Allah'ın emrettiği gibi, dosdoğru ve güzel yaşayabilmek duasıyla...