Eskiden edepsizliğin bile bir edebi vardı. Ne güzel! Aklımda kalan biraz komikçe bir yaşantı bilirim belki de bir rivayet ama yerinde bir anlatım olacak.
Zamanın birinde başkalarının mallarıyla geçimini sağlayan biri var imiş. Yaşadığı yerde de açıkça bilinirmiş. Yaşlıca bir amca yıllık hasadını kaldırmış, ambarına taşımaya başlayacak iken yoldan kötü alışkanlığı olan kişi yoldan geçiyor imiş. Amca seslenmiş. “Oğlum bak ne kadar alacaksan al ambara taşımadan, taşıdıktan sonra alırsan bir de emeğime yanmayayım. “ O kişi “ayıp ediyorsun” anlamın da bir bakış atmış; “biz kimin malını alacağımızı biliriz amca sen rahat ol.”
