Yalnız hatırlamak lazım ki bir çiçek açmadan da bahar gelmiyor. Üstad Said Nursi "zuhurat" tabiriyle, Necip Fazıl ise " kendinden zuhur" diye ifade eder bunu.
Yine de ağırlıklı görüşüm şu: Bahar mevsimi, tek bir çiçeğin açmasıyla değil, bütün tabiatın canlanmasıyla teşrif eder dünyamıza. Çiçeklerin çoğalması, ağaçların yeşermesi, kuşların ötüşü bir araya gelerek baharı oluşturur. Yani tek bir gayret, büyük bir dönüşüm için kâfi değildir.
Hayat sahnesinde de durum böyledir. Bir insanın tek başına gayreti ya da tek bir güzel davranış, elbette kıymetlidir fakat cemiyetin bütünü değişmedikçe, değerlere bağlılık çoğalmadıkça bahar havası kalıcı olarak esemez.
