Aynı sahne yeniden başlar; bu sefer farklı bir şey istenir. Schopenhauer bu döngüyü yaşadı, düşündü ve adına istenc dedi. Ona göre insanı sürekli bir yerden bir yere iten kör bir güç bu döngünün motorudur.
Schopenhauer'in istenc kavramı, bilinçli arzuları aşan daha derin bir şeyi tarif ediyor. Neyi istediğimizden bağımsız olarak, var olmak isteyen, büyümek isteyen, devam etmek isteyen kör ve akılsız bir dürtü. Bu dürtü doyurulamaz, çünkü bir hedef değildir; yaşamın kendisidir. Bir arzu karşılanır, hemen yerine bir yenisi geçer. Tatmin anlıktır; arzu kalıcıdır.
