Ciddî bir disiplin anlayışı, derinlik ve nezâkete sahip olan Mevlevilikte ve dahi birçok tarikatta hepimize örnek olacak bazı kaideleri sizler için derledik; tefekküre vesile ola.
Dervişler asla “ben” ifadesi kullanmazlar. Bunun yerine “fakir”, “bendeniz”, “biz” gibi ifadeler tercih edilir. Aynı şekilde “sen” hitabı yerine “siz” yahut “nazarım” denir.
“Kapıyı kapatmak”, “ocağı söndürmek” gibi ifadeler asla kullanılmaz. Allah kimsenin kapısını kapatıp ocağını söndürmesin. Bunun yerine “kapıyı, pencereyi sırlamak”, “ocağı, ışığı dinlendirmek”, “ışığı uyandırmak” gibi zarif kelimeler seçilir.
“Yok” sözü hoş görülmez ve söylenmez. Bunun yerine bir şeyin bittiğini, tükendiğini anlatmak için “Hak vere oldu”, “Hakta” denir. Un Hakta, şeker Hak vere, mangır Hakta gibi.
Su veya bir şey içene de “afiyet olsun” yerine “aşk olsun” denir. Bu temenni bazen karşılıklı ve tamamlayıcı tâbirlerle uzatılır.
