Şeytan için, Kur’an-ı Kerim’in okunacağı zamanlarda veya mekânlarda kovulmaz ve lanete uğramaz ise nifak tohumlarını hastalıklı kalplere ekmesi, şahısları belirlediği yolda sevk ve idare etme işi daha da kolaylaşmış olur.
Hastalıklı kalplerin ilacı Kur’an’dır. Herhangi bir şart ileri sürmeksizin Kur’an okuyan şifa bulur ve nifaktan kurtulur. Çünkü ayetler, insanın yoldan sapmasını, batıla dalmasını, doğruyu yanlış anlamasını ve haksızlığı savunmasını engelleyen en önemli kılavuzdur. Ayetleri düstur edinen insanı hangi şeytan kandırmak suretiyle yoldan çıkarabilir ki? Okuduğu ayeti yanlış anlamayı kendisine şiar edinmiş bir insanı da kim, hangi güç ile doğru yola çıkarabilir ki? “Ey iman edenler! Siz kendinizi düzeltin. Siz doğru yolda olursanız, yoldan sapan kimse size zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah’adır. O zaman Allah, size yaptıklarınızı haber verecektir.” (Maide/105)
Şeytan, ayetleri yanlış anlayan veya ayetleri yanlış olduğunu ispata çalışan, bu minvalde fikirler ileri süren insanlara dilediği şeyleri fısıldar. Surda istenilen gedik açılmıştır, her türlü vesvesenin giriş ve çıkışı serbest hale gelmiştir. O yüzde Yüce Allah (c.c.) bizlere: “Kur’an okuduğun zaman, kovulmuş şeytandan Allah’a sığın.” (Nahl/98) diyerek uyarıda bulunmaktadır.
Şeytan’ın var olduğu bir ortamda verdiği vesveseler neticesinde ayetlerin yanlış anlaşılması her zaman mümkündür. O yüzden kişi kovulmuş şeytandan ve onun vereceği vesveseden Yüce Allah (c.c.)’a sığındığı oranda güvendedir, Allah-u Taala’nın yardımını dilediği oranda güçlüdür, Allah (c.c.)’ın emirleri doğrultusunda bir hayat sürdürmeye çalıştığı oranda da sağlam adımlarla zorlu süreçleri aşabilir.
