Kemalist sistemin insan mühendisliği için Anadolu insanı üzerinde oyun üzerine oyun yazdığı bir ülkenin vatandaşıyız, sistem vatandaşlar tarafından kabul görmeyince her fırsatta ordumuzu bu talihsiz emellerine alet ettiler.
İnsanımıza gözdağı veren, her müdahaleden sonra ekonomik açıdan ülkeyi dolar bazında %50 fakirleştiren, onların deyimiyle Amerikan çocukları ağababalarından her izin aldığında vatandaşlarımıza tokat çektiler, devlet kavramına değer veren halk 15 Temmuz’da “artık yeter ulan!” demek durumunda kaldı.
Darbeye karşı dik duran Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ı, darbeye onay vermeyen zamanın Genel Kurmay Başkanı Hulusi Akar Paşayı, salalarla vatandaşları kıyama davet eden Diyanet Reisimiz Prof.Dr.Mehmet Görmez hocayı ve dindar insanlar olması hasebiyle cebren ve hile ile ordudan atılan As-Der üyelerini ve toplumun kanaat insanlarını candan tebrik ediyorum.
Cesaret ve motivasyonunu Ezan, Sala, Tekbir, Vatan ve Bayraktan alan halk sokaklara dökülerek adeta ölüme meydan okudu ve karşı taraf bu halk hareketine karşı pes etmek durumunda kaldı. O gece Şehit düşenlere Allah’tan rahmet, Gazilerimize sıhhat ve afiyet diliyorum.
O gece oğlumun düğünüydü, gelin damadı eve bıraktık Yalçın Asiltürk adında bir eniştem beni evden aldı ve alana indik, o gece Ak Parti İl Başkanlığının önü toplama yeri olarak seçilmişti, çünkü iktidarda Ak Parti vardı, halkın iradesini o temsil ediyordu.
İlginçtir oğlum ile gelinim bir durum değerlendirmesini yaparak; bu gece zifaf gecesi olamaz sahaya inmek lazım kararını alıyorlar, oğlum gelinimi baba evine bırakarak sahaya iniyor, eşine dediği şu; “hanım ben sahaya ineceğim şehit düşsem hakkını helal et, dönersem hayatımıza devam ederiz” böyle bir oğlum ve gelinim olduğu için iftihar ediyorum, ben de bu hadiseyi iki ay sonra arkadaşlarından öğrendim. 15 Temmuz’da her yazı yazdığımda bu hadiseyi yazmadan geçemiyorum, yazdıkça da duygulanıyorum. Ne yazık ki şehrimiz adına bu hadiseyi dillendiren kimse şimdiye kadar çıkmadı, halbuki onur verici, mümtaz bir hadise bence.
Ben, Hacı Mehmet Arzu, Av. Raşit Ocak 27 günlük milli irade gecelerini düzenledik, kimin konuşacağı, ne kadar konuşacağını biz belirliyorduk. Üçüncü gün “Tevhit bayrağı” sahada olmasın talimatı beni endişelendirdi ve bir adım geride durdum, bu 27 gece içinde 2 ya da 3 gün mazerete binaen devamsızlığım oldu, maalesef ilk üç günden sonra devlet kurumları çadır açtılar ve etraf münafıklarla doldu.
15 Temmuz ruhu bu millet için bir kurtuluş vesilesi olabilecek bir ruhtur, biz bu ruhu ayakta tuttukça başımız dik, sesimiz gür çıkacak.
İlk defa il valimiz Murat Zoroğlu Sivil Toplum Kuruluşlarını valiliğe davet ederek, bu geceyi nasıl ve nerede anmak istediklerini bizimle paylaştı, daha iyi nasıl anılır? Yer olarak neresi daha uygundur? sorularına cevap aradı, valimizi tebrik ediyorum, umarım başka konulara da STK’larla istişare ederek ilimizi yönetir, evet en üst mülki amirimiz valimizdir ama bu şehirde biz yaşıyorsak yönetiminde de söz sahibi olmak şehrin huzur ve selameti için daha iyi olur diye düşünüyorum.
15 Temmuz gecesi anma faaliyetleri bu sene valiliğin önündeki Anıt parkta yapılacak, Diyarbakır’lıları buraya davet ederken her ilde belirlenen anma yerini dolduralım diyorum, bu gece halkın gecesidir, öyle de kalmalı.
Allah böyle günleri/geceleri bir daha göstermesin, bu ruhtan da mahrum etmesin duasını dillerden düşürmeyelim.
PKK’nin silah bırakma kararı da bu seneki 15 Temmuz anma gecesine başka bir neşe katacağına inanıyorum, umarım memleket için hayıra vesile olur.
Selam ve selametle kalın.