"Nerede kaldı o eski bayramlar?" dediğinizi duyar oluyorum.
Haklısınız da.
Eskiden saygı vardı, hürmet vardı.
Tamam, şimdi gene var ama eskisi gibi değil, bunu kabul edelim. İnsanlar zaman içinde kendilerini prangalıyorlar, prangaladıkları yerler ise; televizyon, cep telefonu, tablet, bilgisayar...
Bu alanlar, insanların artık hayatının bir parçası olmuş durumda. Baksanıza, eskiden cep telefonu yokken herkes yüzyüze bayramlaşırdı.
Şimdi herkes birbirine sosyal medyanın iletişim kanalları aracılığı ile bayram mesajları atmaktalar. Bu da güzel, erdemli bir davranış şekli elbette, bunu hiçe sayamayız.
Bayramlar umuttur, hasrettir. Yani sevdiklerini görmenin umudu ile bekleyiş ve uzun zamandır göremediğin sevdiklerini yeniden görmek istemenin hasretidir. Heyecanın adıdır bayram, her gittiğiniz evden farklı farklı tatlı şekerlemelerle karşılanmanın adıdır.
Ağzınız tatlandıkça sohbetinizin de ballandırıldığı günlerin adıdır bayram, küslerin barıştığı bir gündür. Tabi kimilerinin kalbinde kin yer edindiği için barışmaya yanaşmazlar bayram dahi olsa. O da onların günahı, ne diyelim. Herkes kendi yaptığından sorumludur. Kim ne ekerse onu biçer.
Rabbim daha nice bayramlar bizlere nasip eylesin inşallah