Edebiyatın Sus Dediği

Edebi yapıtların boş bıraktığı yerler veya bizim o kısımları boş kabul ettiğimiz yerler var mıdır?

Anlamsız bir cümle, neyi kastettiğini anlamadığımız müphem ifadeler, yazarın üslubu, kullanılan edebi tekniklere dair bilgi yoksunluğu ve benzeri birçok unsur bu boşluğu besleyen bir noktanın mümessili olmaya zemin hazırlıyor mu?

Edebiyat boşluk kabul etmez. Doluluk teklifiyle insana sunulan bir şey zaten neden insanda boşluk hissini uyandırmak gibi saçma bir gaflete kapılsın? Edebiyatın boş bıraktığı vehmine düştüğümüz her yerde susulması gereken bir şeyin vuku bulduğu yahut bulacağının altı çizilir. Susulmalıdır zira ne söylense boşluğa düşülecek, yalana sürüklenilecek, mış gibiliğe selam durulacak, insanı anlamaktan uzağa düşülecek bir bayağılık ne yazsak karşımıza çıkacaktır.

Yazıya sığmayacak şeyler vardır. Bu yüzden yazar bir yere kadar getirir mevzuyu ve boş bırakmak zorunda kalır. Okur, bu boşluğu kendisi doldurmak zorundadır. Yazarın sustuğu yerde okurun iç sesi konuşmaya başlar. Yaşadıkları, duyguları, düşünceleri boşa dair ne varsa doldurmaya, susulanı söyletmeye, durulanı yürütmeye koyulur okur. Nihayetinde o da kendi kâbınca boşluğu dolduracak, eksiği fazlası nedir görecek, susulması gereken bir şey varsa o da susacaktır.

Yazılmayan, yazılandan daha çok şey anlatır bazen.

Ve evet, budur edebiyatın aciz düştüğü.

ETİKETLER: Edebiyatın Sus Dediği

NELER SÖYLENDİ?

Website Yorumları

Batuhan ŞUORUÇ

DİĞER YAZILARI Daha Az Tanıdık Olana Şıracılar İnsanın Değdiği, Edebiyatın Değindiği Edebiyat Kimin Nesidir? Yalnızlığın Ölümü Bu bir bahsi diğer… Metni Serbest Bırakmalı Anlatamadım. Bir Şeyler Arıyor Biz Adına Üslup Deriz Kalemin Sırrrr Diye Üflediği Yük DAVET Koyulaştıran ve Koyunlaştıran Edebiyat Can Kırıkları Yazarın Yükü Bir şeyi okumak tam olarak ne demektir! Bütün Metinler Aldatıcıdır