doğamız, Manevi Vatan ise milletimizin değerler dünyasıdır.”
Bir milletin vatanı yalnızca dağlardan, taşlardan, sınırlardan ve
topraklardan ibaret değildir. Vatanın bir de görünmeyen tarafı vardır. O
da manevi vatandır.
Manevi vatan; ailemizdir, inancımızdır, ahlakımızdır, kültürümüzdür,
çocuklarımızdır, gençlerimizdir ve gelecek nesillerimize bırakacağımız
değerler bütünüdür.
Biz yazarlar “Manevi Vatan” meselesini sıradan bir sosyal politika
konusu olarak görmüyoruz. Bunu, milletimizin geleceği ve
nesillerimizin kurtuluşu açısından bir var oluş mücadelesi olarak
değerlendiriyoruz.
Çünkü toplumun temel taşı ailedir. Aileye zarar veren LGBT,
uyuşturucu, fuhuş, alkol, kumar ve bunların özendirilmesi ile top yekûn
mücadele edilmelidir.
Aile ne kadar güçlü olursa toplum da o kadar güçlü olur. Aile çökerse
toplumun temelleri sarsılır. Bugün asıl üzerinde düşünmemiz gereken
mesele budur.
AİLE YAPISINI HEDEF ALIYOR
Gündüz kuşağı televizyon programlarına baktığımızda toplum olarak
ciddi bir rahatsızlık duyuyoruz.
Aile mahremiyeti ekranlara taşınıyor, anne-baba figürü zaman zaman
itibarsızlaştırılıyor, aile içindeki sorunlar reyting malzemesine
dönüştürülüyor. Yaşanmış veya kurgulanmış ahlaki açıdan sakıncalı
olayların milyonlarca insanın önünde sergilenmesi, özellikle çocukların
ve gençlerin gelişimi açısından mutlaka sorgulanmalıdır.
Her reyting, toplum için faydalı değildir.
Bir program milyonlarca kişi tarafından izleniyor diye toplumun
değerlerine hizmet ediyor anlamına gelmez.
Aileyi zayıflatan, mahremiyeti ortadan kaldıran ve ahlaki yozlaşmayı
sıradanlaştıran yayınlar konusunda daha güçlü bir denetim
mekanizmasına ihtiyaç vardır.
ÇOCUKLARIMIZ DİJİTAL KUŞATMA ALTINDA
Bugün çocuklarımızın odasına yalnızca televizyon girmiyor. Telefon,
tablet, sosyal medya, dijital platformlar ve bilgisayar oyunları da
evlerimizin içinde.
Bazı içeriklerde şiddet, cinsellik, madde kullanımı ve toplumsal
değerlerle çatışan davranışların özendirildiğine ilişkin ciddi endişeler
bulunmaktadır.
Çocuklarımızın dünyasında merhamet, edep, saygı, sevgi ve vicdan
büyümelidir.
Şiddetin, zorbalığın ve ahlaki sınırların ortadan kalkmasının
normalleştirildiği bir kültürün çocuklarımız üzerinde nasıl sonuçlar
doğuracağını şimdiden düşünmek zorundayız.
Devletin görevi sadece sınırları korumak değildir.
Devlet, nesillerin ruhunu ve geleceğini de korumalıdır.
“AİLEM GÜVENDE”
LGBT derneklerinin Avrupa’dan ve Siyonistlerce fonlandığı ve
desteklendiği operasyonlar yapılınca ortaya çıktı. LGBT dernekleri
ivedi kapatılmalı, cinsiyet değişikliği ameliyatları yasaklanmalıdır.
LGBT bar, kulüp ve eğlence yerleri kapatılmalı bunlara göz
açtırılmamalıdır.
Çocuklarımızın istismar edilmesine, suç ve fuhuş ağlarına,
bağımlılıklara ve insan onurunu hedef alan yapılara karşı devletin
hukuk çerçevesinde kararlı mücadele vermesi gerekir.
Ancak mücadele yalnızca operasyonlarla sınırlı kalmamalıdır.
Aile politikası, eğitim politikası, medya politikası ve kültür politikası
birlikte yürütülmelidir.
6284 YENİDEN ELE ALINMALIDIR
Aile konusunda konuşurken 6284 sayılı Kanun meselesini de
görmezden gelemeyiz. Kadına yönelik şiddetle mücadele edilmesi
konusunda hiçbir tereddüt olamaz. Kadını, çocuğu ve aile bireylerini
şiddetten korumak devletin temel görevlerinden biridir.
“Kadının beyanı esastır” tezi çürümüştür ve babalık figürünü cani,
katil gibi olumsuz sıfatlar ile anımsatmaktadır.
Ancak bir kanunun uygulanması sırasında ortaya çıkan sorunlar varsa
bunların da cesaretle tartışılması gerekir.
6284, İstanbul Sözleşmesi sonrasında oluşan hukuk ve uygulama
tartışmalarından bağımsız değerlendirilemez.
Aileyi koruyan, şiddet mağdurunu güvence altına alan; fakat aynı
zamanda masumiyet karinesini, adil yargılanma ilkesini ve aile
bütünlüğünü gözeten yeni ve dengeli bir yaklaşım ortaya konulmalıdır.
Süresiz nafaka adil değildir, bir boşanma davası uzun yıllar
sürmemeli taraflardan biri boşanmak istiyorsa bir dilekçe ile en
kısa sürede boşana bilmelidir.
ÇOCUKLAR SÖZ KONUSUYSA DAHA FAZLA DİKKAT
Cinsiyet değişikliğine ilişkin tıbbi uygulamalar da özellikle çocuklar ve
ergenler bakımından toplumun hassasiyetleri dikkate alınarak yeniden
değerlendirilmeli ve yasaklanmalıdır.
Geri dönüşü olmayan tıbbi müdahalelerde çocuğun üstün yararı,
bilimsel değerlendirme ve sıkı hukuki denetim temel kriterler olmalıdır,
çocuklar özendirilip ikna ediliyor ve sonrası yıkım.
Suça sürüklenen çocuklar, akran zorbalıkları ve cinsiyetsizleştirme
çalışmaları engellenmeli ve bunları özendiren reklamlarını yapan
bunları organize eden kimler varsa cezalandırılmalıdır.
Çocuklarımızın geleceğini ilgilendiren konularda aceleci ve son derece
dikkatli hareket etmek zorundayız.
SOSYAL ÇÜRÜME
Sosyal çürüme; toplumun ahlaki değerlerinin, aile yapısının, toplumsal
dayanışmanın ve güven duygusunun zayıflamasıdır. Yalanın,
güvensizliğin, şiddetin, uyuşturucunun, bağımlılıkların ve
sorumsuzluğun yaygınlaşması bu sürecin etkenleridir.
Bir toplumun çöküşü önce değerlerinde, sonra ailesinde, en sonunda da
geleceğinde başlar. Sosyal çürümeyle mücadele; milli aile, şuurlu ve
İslami değerler eğitimi, adalet, ahlak ve manevi değerlerin
korunmasıyla mümkündür.
AHLAKİ EROZYON BİR BEKA MESELESİDİR
Bugün ülkemizin ekonomik, siyasi ve güvenlik meseleleri ne kadar
önemliyse, ahlaki erozyon da en az onlar kadar önemli bir meseledir.
Çünkü ekonomik kriz aşılabilir.
Siyasi krizler sona erebilir.
Güvenlik tehditleri bertaraf edilebilir.
Fakat bir milletin ahlaki ve kültürel kodları çökerse, bunun
yeniden inşası nesiller sürebilir.
İşte bu nedenle biz “Önce Ahlak ve Maneviyat” diyorum.
Bizim meselemiz; aileyi korumak, çocuklarımızı istismardan korumak,
gençlerimizi bağımlılıklardan ve zararlı içeriklerden uzak tutmak,
ahlaki değerlerimizi yaşatmak ve gelecek nesillere güçlü bir Türkiye
bırakmaktır.
Rahmetli Necmettin Erbakan hocamız yıllar önce, “Bir ülkenin asıl
gücü topu tüfeği değil, ahlaklı yetişmiş gençliğidir” diyerek bu
tehlikeye dikkat çekmiştir. Bugün hocamızın yıllar önce yaptığı
uyarıların birer birer gerçekleştiğini üzülerek görmekteyiz.
MANEVİ VATANIMIZI KORUMAK ZORUNDAYIZ
Bir asker sınırda nöbet tutarken vatanı korur.
Bir anne çocuğuna ahlak, merhamet ve vicdan öğrettiğinde de aslında
vatanı korur.
Bir baba ailesine sahip çıktığında vatanı güçlendirir.
Bir öğretmen çocuklarımıza ilim ve değer kazandırdığında vatanı
geleceğe taşır.
Manevi Vatan, hepimizin ortak sorumluluğudur.
Bugün sınırlarımızı koruduğumuz kadar evlerimizi, ailelerimizi ve
çocuklarımızın geleceğini de korumak zorundayız.
Aileyi yıkarsanız toplumu yıkarsınız. Toplumu yıkarsanız devleti
zayıflatırsınız.
Bu nedenle aile meselesi basit bir sosyal mesele değildir.
Aile, devletin geleceğidir.
Ahlak, milletin sigortasıdır.
Çocuklarımız, Türkiye'nin yarınıdır.
Öncelikle Anayasa’nın 41. maddesine; “Aile erkek ve kadından
oluşur. Aile ilişkisinin temeli evliliktir.” cümlesinin eklenmesi
gerekmektedir.
İkinci olarak Anayasa’nın 24. maddesine; “..... dini inancı sebebiyle
tercih ettiği kılık kıyafetin engellenmemesi için gerekli tedbirleri
alabilir....” fıkrasının eklenmesi gerekmektedir.
Üçüncü olarak da 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’na; “.... Aynı
cinsiyete sahip kişiler evlenemez...” maddesinin eklenmesi için
gerekli hukuki düzenlemelerin yapılması gerekmektedir.
Dördüncü olarak da 5253 sayılı Dernekler Kanunu başta olmak
üzere ilgili mevzuat yeniden ele alınmalıdır.
Çocukları ve gençleri zararlı faaliyetlerden koruyacak açık hükümler
getirilmeli; LGBT gibi zararlı derneklerin faaliyetleri konusunda
çocuğun üstün yararı, aile bütünlüğü ve kamu düzeni esas alınmalıdır.
Türkiye’de doğurganlık hızı, nüfusun kendini yenileme eşiği olan
2,1’in oldukça altına düşmüştür. 2024’te kadın başına ortalama çocuk
sayısı 1,48’dir. Bu eğilim uzun süre devam ederse nüfusun yaşlanması,
çalışma çağındaki nüfusun azalması ve sosyal güvenlik sisteminin
üzerindeki yükün artması gibi sonuçlar doğuracaktır.
Doğurganlık oranındaki düşüş ve nüfusun yaşlanması Türkiye'nin
geleceği açısından stratejik bir meseledir. Bu mesele planlıdır ve 10
Nisan 1965, Türkiye’nin demografik kaderinin bilinçli biçimde
hedef alındığı kara bir dönüm noktasıdır. 557 sayılı Nüfus
Planlaması Yasası yürürlüğe sokulmuştur. Bu yasa, masum bir
“sağlık düzenlemesi” değil, toplumu küçültmeyi hedefleyen ideolojik
bir müdahaledir.
557 sayılı yasa, 1983’te 2827 sayılı kanunla kaldırılmış gibi
gösterilmiş, ancak gerçekte daha ağır bir aşamaya geçilmiştir. Bu
sayede bugün 160 milyon olması gereken nüfusumuz maalesef 86
milyonda kalmıştır. Acı ama gerçek 2070’lerde nüfusumuz 70
milyon, 2100'de 50'milyon nüfusumuz olacaktır.
Günümüzde “Çocuk külfet”
, olarak görülmektedir. Çocuk berekettir!
Mesele sadece bugünü kurtarmak değildir. Mesele, gelecek nesiller için
kalıcı bir hukuk düzeni oluşturmaktır.
Ailenin düşmanı Siyonizm’dir! Nesli bozmak devleti yıkmaktır.
Kurtuluş Milli Gençliktedir, Millî Görüş Hareketindedir.