Öğretmenlerimiz

Hiç şüphesiz üzerimizde emeği geçenler olarak ailelerimizden sonra öğretmenlerimiz olmuştur.

Çocukken şu cümleyi çok duyardım; "Okullar ikinci yuvamızdır." Meğer ne çok mesaj içerirmiş bu cümle.

Öğretmenlerimizin bize okuldayken hem anne, hem baba olması; okullarımızın ise ikinci evimiz olması...

Ne mutlu bizlere ki kalbi merhamet dolu, iyiliği ve sevgiyi yüreğinde taşıyabilen öğretmenlerimizin öğrencileri olmuşuz.

Kendimden ufak bir örnek vermem gerekirse, ben çalışkan ve sessiz bir öğrenci olduğum için okulda öğretmenlerim tarafından seviliyordum.

Onlar tarafından seviliyor olmam, beni her daim derslerime daha sıkı sarılmam için bir sebepti sanki.

Bir gün olsun okulumu astığımı hatırlamıyorum. Mesela bir yerim bile ağrısa o gün tüm dersler bitene kadar sabrederdim, kimseye demek istemezdim.

Çünkü biliyorum ki çaresi olan bir ağrıydı. Mesela nadir de olsa karnımın ağrıması, başımın ağrıması vs. Halen de bu sabrı sürdürüyorum. Şu an öğretmenlik yaptığım okulda bile göreve başladım başlayalı bir gün olsun izin almadım.

Çok şükür ciddi ve çok önemli bir durum olmadığı müddetçe de gerek duymuyorum işimi yarıda bırakmayı. Bu, okulumun ve öğretmenlerimin yıllarca bana kazandırmış olduğu sorumluluk ve bilinç duygusu idi ve bu sorumluluk ile bilincin şu an hayatıma yansıtan olumlu yönleriydi. Belki de kendimi tanımam için en iyi fırsattı okul benim için.

Canla başla sırf bize bir şeyler öğretmek için derslere gelen kadın ve erkek öğretmenlerimize çok şey minnettarız.

Son zamanlarda öğretmenlerimizle ilgili çeşitli üzücü haberleri görüp duymaktayız. Öğrencisi tarafından fiziksel şiddet gören öğretmen, bıçaklanan öğretmen ve ne acıdır ki öldürülen öğretmen...

Başarısızlıklarının yanı sıra sahip oldukları kötü davranışlarının sanki sorumlusu öğretmenlermiş gibi hıncını onlardan alan öğrenciler... Son zamanlarda bu tarz durumlarda artış gözlendi.

Peki nedir tüm bunların altında yatan asıl sebep?

Şiddete veya cinayete meyilli olan öğrencilerin psikolojilerinin bozuk olması mı, yoksa özlerinde kötü karakterli olmaları mı? Belki de bazılarımız onların ailevi sorunlarının olduğunu da düşünebilir. Sonuç her ne olursa olsun bunun bedelini vefakar öğretmenlerimize ödetemezler. Sorunun kendisinde olduğunu kabullenemeyen bu tarz öğrenciler genellikle bu gibi yollara başvurarak masum canları katlediyorlar.

Öğretmenlerimize çiçek gönderilir, çelenk değil. Umarız ki bu son olur. Bir daha hiçbir öğretmenimizin canı yanmasın ve hiçbir öğretmenimiz canından olmasın.

Öğrencilerini, kendilerinden önce düşünüp onları koruyup kollayan, kendilerinden önce öğrencilerini düşünen öğretmenlerimize öğrencilerin aslında manevi yönden öğretmenlere ne kadar çok şey borçlu olduğunun kanıtıdır.

ETİKETLER: Öğretmenlerimiz

NELER SÖYLENDİ?

Website Yorumları

Özlem Gürbüz

DİĞER YAZILARI Bilimin Sınırlarında Dolaşmak Geçmişten Ders, Geleceğe Umut Masum Eğlenceden Dijital Bağımlılığa Yeşil Yapay Zeka İçin Politika Çerçevesi Toplumsal Kimliğin Günlük Yüzü Eğitimle Değişen Dünyamız Boşanmaların Artışı Kadınların Tarihteki Mücadelesi Evlilikte Biz Olabilmek Türkiye'nin Yerli Üretim Gücü İki Kalbin Sınavı Sessiz Kahramanlık Sessiz Derinliklerin Kalemi Aydın Benli Sağlık Huzurda Gizlidir Kırık Olsa Da Atan Bir Kalp Gerçek İnsanlık, Gerçek Merhamet Boşanmak Ve İnsanlar Bayramlar Eğri Zamanda Doğru Durabilmek Yolcu KADINLAR Hayat Çok Kısa Anksiyete'nin Sebepleri MERHAMET KÖTÜLÜK Alışverişteki Modernlik Üç aylar! Trafikte! Değişmeyen Önemseyenle Önemsemeyen Türküler İshak Paşa Sarayı Doludizgin Yıllar Düz Mantık Herkes Mi, Her Şey Mi Yorgun! Rüyalar Sokaklarda Güven Eskileri Atmak Olmaz Kusur Arayan Kusurludur Eskiye Dönmek Mi? İlginç İnançlar Bilemezsin Yâr Kalbe İşlenmişse Zulüm Zamanı Anımsıyorum Dost Acı Söyler YAZ GELDİ Tok Açın Halinden Ne Anlar Mitolojiler, Efsaneler ve Gerçekler Eğlenmeyi gerçekten biliyor muyuz? Kalabalıkta Bile Yalnız Kitapların Anlamlı Gücü Hangi acı unutulur? Dünya Otizm Farkındalık Günü Kalplerimiz midir kuruyan yoksa! Hayallerinizi Hayatlarınıza Katın Yalakalık da yalandan mıdır? Aşk mı, mantık mı? Çok Mu, Yoksa Öz Mü Konuşmak? Akran Zorbalığı Bu nasıl bir kış! Neyin Peşindeyiz? "Maşallah" Demek Zor Mu? Onlar da Evlatlarımız Önyargı mı, empati mi? Yapay Gıdalar Her Çocuk Değerlidir Paylaşmak Türbe Ziyaretleri Hayvan Sevgisi ve Bilinci Bitkilerdeki Bilimsel ve Bilinmeyen Gerçekler İnsan Hafizasi Kırmızı Nokta Küresel Isınmadaki Rolümüz Sizi Seviyor Zannettiğiniz Kişi Para'nin Satın Alamayacaği Güçler Annelik – babalik görev mi, duygu mu? Mektuplarin Evrimselleşme Süreci