Zuhal GÜNDÜZ

Giriş Tarihi : 24-10-2019 09:10

Seven sevdiğini göstersin!

Hava soğuk, kış erken geldi bu sene…

Arkadaşla koştur koştur, son Eminönü vapuruna yetişmeye çalışıyoruz.

O arada arkadaşım yanımda hararetli konuşmasına devam ediyor…

“Ama öyle diyorsun da, benim kalbim temiz bir kerem. Hem yaratanı da seviyorum…

Hem görmüyor musun Namaz kılıp dindarım diyenler neler neler yapıyor…”

“Ben; “Evet, yapıyor İslamiyet kişilere bakıp yaşanmaz ki zaten, onların hataları seni sorumluluktan kurtarıyor mu peki?

Öte ki taraf da ne diyeceksin; Allah’ım benim kalbim temizdi ondan ötürü senin yapmamı buyurduğun ibadetleri yapmadım hem Hayriye halamgilin kaynının küçük oğlunun torunu Mükremin Namaz kıldı, oruç tuttu, hacca gitti ama şunları şunları yaptı mı?

Allah (cc) bunları görmüyor mu günahın cezasını, ibadetin sevabını vermeyecek mi sanıyorsun?

Allah (cc) Kuran-ı Kerim de vaad etmiş en ufak bir iyiliğin kötülüğün karşılığını vereceğine dair. Haşa Allah vaadinden döner mi hiç!

Başını kapatmış ama şunları şunları yapıyor diyorsun tamam haklısın ee kötü örnek örnek midir? Günah zaten onun yaptığı, o konuda tartışma yok ki.

Sen ne yapıyorsun peki? Onları takip ediyorum Allah’ım Kuran-ı Kerim tek onlara indi ya bakıyorum yanlış mı yapıyorlar doğru mu diye...

Baktım yanlış yaptılar telli düdük edip yayıyorum herkese işte gördünüz mü hacıdan hocadan korkacaksın Müslümanım diyenler böyle şeyler yapıyorlar diye…

Kınayıp içimi rahatlıyor kendimi iyi hissediyorum.

Önemli olan Kalp temizliği Yaratanı sevme diye insanların beynine eyleme geçmeyen sevgi kurgusu sokup sonrasında onların ibadetlerden uzaklaşmalarını köşemden izliyorum.

Böylelikle yapmadığım ibadetler için de vicdanımı rahatlatmış oluyorum.

Hem Kalbim temiz benim, seviyorum Yaratanı önemli olan bu mu diyorsun?” Diye sorarken arkadaşa vapura yetişmiş hava soğuk olduğundan vapurun kapalı tarafına oturmuştuk bile.

Dilersen bu konuyla ilgili sana bir hikâye anlatayım dedim.

“Tabii ki memnun olurum,” dedi. Bunun üzerine anlatmaya başladım:

“Günün birinde bir Çicekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar.

İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lâzımdır birbirlerini tanımak için.

Gel zaman, git zaman Çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki, Su'ya âşık olmuştur.

İlk kez âşık olan Çiçek, etrafa enfes kokular saçar,

"Sırf senin hatırın için ey Su" diye...

Öyle zaman gelir ki, artık Su da içinde Çiçek'e karşı bir şeyler hissetmeye başlar.

Zanneder ki, Çiçek'e âşıktır ama Su da ilk defa âşık oluyordur.

Günler ve aylar birbirini kovalar ve Çiçek acaba "Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar.

Çünkü Su, pek ilgilenmez, o konularla...

Oysa Çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz.

Su'ya "Seni seviyorum" der.

Su, "Ben de seni seviyorum" diye cevap verir.

Aradan zaman geçer ve Çiçek yine "Seni seviyorum" der.

Su, da "Ben de" der.

Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler...

Artık öyle bir duruma gelir ki, koku saçamaz olur etrafa ve bir daha "Seni seviyorum." der.

Su da "Kaç defa söyledim ya.. Ben de seni seviyorum." der.

Gün gelir çiçek yataklara düşer.

Hastalanmış, rengi solmuş, sararmıştır.

Su da başında bekler Çiçek'in, yardımcı olmak için sevdiğine...

Çiçek ölümcül halde son kez zorlukla başını döndürerek "Seni ben, gerçekten seviyorum" der.

Çok hüzünlenir Su.. Son çare olarak bir doktor çağırır.

Doktor gelir ve "Hastanın durumu ümitsiz artık elimizden bir şey gelmez " der.

Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalığı ve sorar doktora.

Doktor, şöyle bir bakar ve der ki:

"Çiçeğin bir hastalığı yok dostum...

Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü ondan.."

Anlamıştır artık Su, sevgiliye sadece "Seni seviyorum" demenin yetmediğini... (1)

Sevenin sevdiğini sadece kelimelerle değil, davranışlarıyla da göstermesi gerektiğini…

Öğrenmiştir ki, Aman canım bir kerem Benim kalbim temiz, Yaratanı seviyorum ya sen ona bak diyenlerin yaptığı gibi eyleme geçmeyen sevginin yaşatmayıp öldürdüğünü…

Sözün Özü; Seven sevdiğini yalnızca sözle değil, eylemleriyle de göstermeli arkadaşım derken…

İlerden yükselen ses iniş vaktinin geldiğini hatırlatmakta bize; Eminönü yolcusu kalmasın…

Ben de kapanış da Eyleme geçmemiş Seven kalmasın…

SEVEN SEVDİĞİNİ GÖSTERSİN diyorum…

Eyleme geçmiş Sevgiyle kalın…

Zuhal KURTYEMEZ

Kaynak :

(1)(https://www.sabah.com.tr/yazarlar/uluc/2017/11/26/cicekle-suyun-hikyesi)

ETİKETLER:

NELER SÖYLENDİ?