Darbe...
Söylenmesi bile imtina edilecek; hayasızca bir davranış...
Neticeleri???
Onları ise ne yazmaya, ne de konuşmaya yürek dayanır.
Acı...
Elem...
Gözyaşı.
Bir önceki makalemizde darbeyi düşünenler için;
BİR KERE DEĞİL, BENCE AKLINIZIN UCUNDAN DAHİ GEÇİRMEYİN!!! demiş idik. Bunu yazarken ve söylerken de haklı gerekçelerimiz vardı.
Tankı; terlikleri ile döven beli bükülmüş nineler...
Yürüyüşü ile, ölümü korkutan yiğitler...
Savaşa değil, düğüne gidiyoruz düğüne!!!diyen kınalı kuzular...
Bu ve buna benzer kahramanlık, cesaret ve yürek dolu sözleri son 3 yıldır herhalde çok duymuşsunuzdur. Doğu'da, Güney Anadolu'da, Karadeniz'de, İstanbul'da terör ve teröristlere karşı yiğitce mücadele eden mehmetleri, Afrin'de ve en son BARIŞ PINARI harekatında da...
"Bizde, ne kahraman biter nede kahramanlıklar biter" dediğimizde bazıları yiğitce çıkıp birşey söyleyemez iken "bu vatanın aslan evlâdı sonradan değil, anadan doğma kahraman olarak doğarlar" dediğimize geldiler. Bunlar, boş işkembe-i kübradan söylenen sözler değildi, olmayacakta.
Takvim yaprakları 15 Temmuz 2016'yı, saatler 23.10'u gösteriyordu.
400 asker, başlarındaki darbeci albayın emriyle Urla'daki Menteş Kampı'ndan çıkalı birkaç dakika olmuştu. Hedefleri valilik binasını ele geçirmekti.
Şehrin girişinde, önlerine bir polis otosu geçti. Tanktan inen darbeci albay polis otosunun yanına geldiğinde karşısına komiser Bekir Önsal dikildi.
Yolun açılması için yarım saat dil döken albay başarılı olamayınca hiddetlendi. Bekir ÖNSAL'a alaycı bir ses tonuyla, "Sen ne cesur çıktın komiser! Bizi belindeki o tabancayla mı durduracaksın?" diye sordu.
Elini beylik silahına götüren polis Bekir Önsal'ın ağzından şu kan dondurucu sözler çıktı:
"Albay, bizim ailede 3 şehit var, dördüncü ben olurum, önemli değil. Ancak buraya kadar geldiniz, bundan sonrasını geçemeyeceksiniz. Tabancamda 13 mermi var. Emin ol, ısrar edersen bunun biri sana nasip olur."
Bu tarihi konuşma, 400 ağır silahlı darbecinin kuyruklarını kıstırıp kışlaya geri dönmesine yetti.
Bitti mi!!!
Bitmedi!!!
Elhamdülillah bitmeyecekte.
Bu memlekette;
Ne Bekir'ler...
Ne Ömer'ler biter.
Onlardan biri çıkar
ARA GAZI VERMEDEN İKİLE.
ENSE TRAŞINI GÖRELİM der.
Birisi de çıkar vatan haininin tamda alnının ortasına imzasını çakar.
Bunun içindir ki DARBE yapmayı düşünenler;
BİR KERE DEĞİL, BENCE AKLINIZIN UCUNDAN DAHİ GEÇİRMEYİN.
Selam ve dua ile.