15 ağustos 1984
Pkk tarafından Şemdinli ve Eruh’ta düzenlenen ilk saldırıların gerçekleştirildiği gün.
14 Ağustos, o günden bu yana pkk ile yaşanan çatışmalar sonucunda ölen şehitlerimizi ve isimlerini biliyor muyuz? Elbette hepsinin isimlerini bilmemiz mümkün değil. Büyük bir çoğunlunun ne sayılarını ne de isimlerini biliyoruz. Lâkin bildiğimiz ve yaptığımız tek güzel şey vatan için ölen bu kahramanlarımızı minnet ve şükranla yâd ettiğimiz gibi dualarımızı da aziz ruhlarına gönderiyoruz.
Nedim Şener 2020 yılında yapmış olduğu bir araştırma da makalesin de:
“15 ağustos 1984 — mart 2009 arasında 6.520 kamu görevlisi (asker, polis ve geçici köy korucuları) şehit oldu.” der.
Vatanın bekası için canlarını hiç çekinmeden veren bu insanların isimleri okul, cadde, park, hastanelere verilerek diri tutulması sağlanmaktadır.
Peki, o halde şöyle bir soru soralım mı?
Vatandaşlarımız, ölen bu şehitlerimizi (adı verilen hastane, okul, park, cadde vs lerdeki insanları) ne kadar tanıyor ve dua ediyor
Kaçın(m)ız "Rabbim onlardan razı olsun diyebiliyoruz.
Geçenlerde CNN deki açık oturumda konuşan Mete Yarar'ın sözleri beni âdeta yüreğimden vurdu. Suriye'de şehid düşen bir askerimizin ismi okula veriliyor. Okul idaresi okulun tüm koridorlarında şehit düşen bu evladımızın resmini ve bilgilerini asıyor.
Bitti mi?
Hayır bitmedi.
İşte işin asıl mihenk taşı burada " sadece resimlerini asmadık. Çocuklarımızı her gün sınıflarına girerken dua etmelerini sağladık."
Ne güzel bir uygulama, öyle değil mi? Minik yürekler Türkiye'den gelen ve hiç tanımadığı asker abisi için minik ellerini açıp dua ediyor.
Hayalen ülkeme, vatanıma döndüm. Sadece okulun ismini bilen lâkin şehit olan bu kahramanları tanımayan ve tanıtmayan okul idaresi dolaylı olarak bilmeyen öğrencileri var.
Maalesef.
Oysa ne güzel bir çalışma. Öyle değil mi?
Darısı (inşaallah) şehitlerin ismi verilen bu kurumların başında bulunan idarecilerin de bu tip uygulamalar ile şehitliği şehitlerimizi unutmamak, unutturmamak, hayırla yâd etmeyi nasip etsin.
Selâm ve dua ile.
Bülent ERTEKİN