Ne güzel bir aydır bu ay, bugün Regaib Kandili.
Bugün duaların kabul vaktidir. Aç ellerini semaya, iste Allah'tan ne dilersen. O ki gönülleri dualarla birleştiren Rab, O ki bizleri her kötülükten koruyan Allah! Şükürler olsun ki O var.
O var ki bizler de varız ama en önemlisi de Allah'ı andığımız her yerde huzur var. Benim en büyük duam şudur ki; tertemiz geldim bu günahkâr Dünya'ya, günahlara bulanmadan tertemiz de Allah'ın karşısına çıkayım vaktim gelince.
Bazen öyle imtihanlarla karşılaşırsınız ki, sonucunu sabırla beklerseniz kazanırsınız. Bugüne kadar her dinden, her ırktan insan tanıdım. İslam'ı benimle tanıyanlar oldu. Ben belki dört dörtlük bir Müslüman değilim ama şükür ki kalp kırmadım, kul hakkı yemedim, can yakmadım ya, işte bunlar bana fazlasıyla yetiyor.
Sadece bu üç aylar değil; her aylar, her günler mübarek aslında. Karşınıza çıkan her iyi insan, Allah'ın size hediyeleri, bazen farkında bile olamazsınız. Hayat öyle büyük mucizelerle dolu ki, mucizenin nereden geleceğini önceden kestirmek imkânsız. Ben doğrusunu söylemek gerekirse; Allah'a karşı hata yaptım mı diye düşünmeden asla başımı secdeye koymam, uyurken de başımı rahatça yastığa koyamam. Vicdanım bir pranga gibi ayaklarıma zincirlenmiş. Öyle bir zincir ki hiçbir güç kıramaz o zinciri.
Belki dış görünüşüme bakarak; "bu kız değil Kur'an, bir sure bile bilmiyordur" diye düşünenler bile olmuştur. Ah bu ön yargılar! Bana bu yargıda bulunanlardan birinin bebeğinin mevlidinde Kur'an-ı Kerim'i bizzat kendim okudum. Kur'an öğrenme hasretiyle yanıp tutuşan annem de dahil, onlarca kişiye öğrettim.
Sizler de çocuklarınızı geç olmadan Camilere Kuran öğrenmek için gönderin, öğrensinler dinimizi çünkü zaman geldiği gibi durmadan geçiyor.