Özüdür toprak insanın
Kavuşunca biter figanın
Gelince ömrü hazanın
Susar diller toprak ile
Basıp geçtin de yıllarca
Can verdi nice ağaca
Tüttü üstünde bir çok baca
Yaşar kullar toprak ile
Kışın karlarla örtülür
Tarla olur emekle sürülür
Hasatlarda yüz güldürür
Doyar kullar toprak ile
Yağmurla hepten yıkanır
Kokusu dağlara uzanır
Şükrettikçe nimet çoğalır
Coşar dualar toprak ile
Ebedi meskenin olur
Sükût ve huzur doludur
Hakka ermenin yoludur
Ağlar gözler toprak ile
Bağrından çiçekler derdin
Ekmeğini aşını yedin
Uğruna şehitler verdin
Yaşar vatan toprak ile
Songül Karaman