“Benim cici öğretmenlerim” başlıklı yazısında öğretmen kökenli olan Dumanlı’ya Altan şöyle karşılık verdi:
“Benim bu yeni öğretmenlerimin çoğunu tanırım, severim de, aralarından kalem sahibi, edebiyata yatkın olan biri ‘benim ağırlığımı kaybettiğimi’yazmış, ona küçük bir anekdot anlatayım; bir gün Necip Fazıl babama, ‘Çetinciğim’ demiş, ‘ben düşmem, niye biliyor musun çünkü ben yerde oturuyorum’.
Ben ağırlığımı kaybetmem çünkü bir ağırlığım yoktur, hiç olmadı, hiç olmayacak, ağırlığı olan adamlardan da pek hoşlanmam, ben hafifliği severim.
Bana akıl öğretenlerin bir ağırlığı olduğunu görüyorum, uzaktan bakıldığında, boyunlarına asılmış bir zincirin ağırlığını taşıyorlarmış, o ağırlıktan dolayı başları öne eğiliyormuş gibi görünüyorlar.”
