sana yazabilmek umuduyla.
Kan çiçekleri açtı avuçlarımda
parmaklarıma dikenli sarmaşıklar dolaştı
kan çiçekleri…
Kan çiçekleri var ya
bileklerime doğru…
Öyle
sırılsıklam bir gece vakti miydi yoksa sabaha doğru mu…
Öyle
kan çiçekleri bileklerime doğruyken
kiraz çiçekleri
tomurcuk karanfiller
arasında gittim gittim geldim
sırılsıklam bir gece vakti miydi yoksa sabaha doğru mu…
Bahara doğru,
kiraz çiçekleri ve tomurcuk karanfiller arasında gittim gittim geldim
en sonunda seni seçtim
oldukça tereddütsüz.
Bir siyah inciden bir beyaz inciye dökülüyordu kirpiklerin
bir de gamzelerin vardı tabi
bak o bahse hiç mi hiç giremedim.
Sırılsıklam
bir gece vakti miydi
sabaha doğru muydu
bahara doğru mu
seçemedim.
Bir siyah inciden bir beyaz inciye dökülüyorken kirpiklerin
parmaklarının arasında tütün ufaladığın bir geceyi seçtim
çünkü yoktun
dayanamadım;
geceyi kusursuzca ikiye böldüm:
bir yanına sen uzandın, diğerini bana ayırdım.
Geceyi kusursuzca ikiye böldüm:
bir yanına yağmur yağdı, diğerine sen
ben ıslandım.
Vapurun güvertesinde bir bardak çayla avuçlarını ısıttığın geceyi seçtim
çünkü yoktum
ve üşüyordun
dayanamadım;
geceyi kusursuzca ikiye böldüm:
bir yanında sen açtın diğerinde kiraz çiçekleri.
Geceyi kusursuzca ikiye böldüm:
bir yanını toprak örttü diğerini sen
ben öldüm.
Kan çiçekleri açtı mezarımda
kan çiçekleri var ya
cesedime doğru…
İçimde sen
içim zehir;
kan çiçekleri!
Kan çiçekleri var ya
gırlağıma doğru…
Ben kan çiçekleriyle sarmaş dolaş;
yoksun.
Sırılsıklam
gece yarısı mı
sabaha doğru mu
seçemiyorum
içime içime baktığın bir fotoğrafın…
parmaklarımı gamzelerinde gezdiriyorum
irkilirsin diye bekliyorum
kıpırdamıyorsun
parmaklarıma dolanmış dikenler ilişmiyor sana
içimde kök salmış kan çiçeklerini besliyorsun;
acıyorum.
Karanfillerden şifa umuyorum.
İncilerin döküldüğü kirpiklerinin saklısında gözyaşların var mıdır?
Parmaklarını aşırılmış bir fotoğrafım üzerinde dolaşır mı?
Gizliden bakar mısın, sen de bana?
Ya da içimden söküp alır mısın kan çiçeklerini aşikâr…
Bilir misin en çok karanfilleri sevdiğimi…
Bilir misin
vakti
mevsimi
kendimi
şaşırdığım zamanların sebebinin kim olduğunu?
Gece yarısı
sabaha doğru
bahardı
seni zikrediyordum
bahar adıma istiğfar ediyorken
bir vapur iskelesinde bir bardak çayla avuçlarını ısıtıyordun
kan çiçekleri var ya
kan çiçeklerimi suluyordum.
Hiç olmadığın kadar yoktun
yine de bir beyaz inciden bir siyah inciye dökülebiliyordu kirpiklerin
bir de gamzelerin vardı tabi
ben var ya ben
o bahse hiç giremedim.
İçimde senden büyük dert oldu da kaldı
benim o bahse hiç girememişliğim.
