Samsun Haber - Son Dakika Samsun Haberleri - Akasyam.com
Samsun Haber - Son Dakika Samsun Haberleri - Akasyam.com
KÖŞE YAZISI

Yağmurdan Kaçmadılar, Kendilerini Güvenceye Aldılar

Seyfettin BUDAK Seyfettin BUDAK Yazarın tüm yazıları
18-11-2026 17:42 5 dk okuma
Paylaş:

Okulun önünde durmuş, etrafı izliyordum. Hava bir anda değişti ve sağanak yağmur aniden bastırıverdi. O sırada parkta yüzlerce güvercin vardı. Bir anda hepsi havalandı.

Yüzlerce kuşun aynı anda kanat çırpması, gökyüzünde kısa süreli bir hareketlilik oluşturdu. Sonra hepsi yakındaki bir binanın çatısına kondular.

Bir süre onları izledim. Ve aklımdan şu soru geçti: Niçin parktan kalkıp binanın çatısına kondular?

Çünkü aslında yağmurdan kaçmıyorlardı. Kendilerini güvenceye alıyorlardı. Parkta kalmaya devam etselerdi yağmur onları ıslatacaktı. Tüyleri ağırlaşacak, uçma kabiliyetleri azalacaktı. Uçamaz hâle geldiklerinde ise yerdeki kediler veya başka canlılar için kolay bir av hâline gelebilirlerdi.

Onlar bunu içgüdüsel olarak biliyorlardı. Bu yüzden yağmurdan önce güvenli bir yüksekliğe çıktılar. Fakat burada beni asıl düşündüren başka bir şey oldu. Çatıya çıktıklarında hiçbiri bir yere gizlenmedi. Yağmur hâlâ yağıyordu. Islanıyorlardı. Ama korkup bir köşeye sinmek yerine kanatlarını açıyor, tüylerini temizliyor, adeta yıkanıyorlardı.

Yani yağmurdan kurtulmamışlardı. Sadece yağmurun içinde güvende olabilecekleri bir yere geçmişlerdi. İşte o anda bu görüntü bana insan hayatı hakkında çok önemli bir şey düşündürdü. Bazen mesele acıyı ortadan kaldırmak değil, acıyı güven içinde yaşayabilmektir.

Hayatın da yağmurları vardır. Ayrılık, kayıp, hastalık, hayal kırıklığı, ekonomik sıkıntılar, yalnızlık, güvendiğimiz insanların bizi şaşırtması ve yıllarca emek verdiğimiz bir şeyin bir anda elimizden çıkması vardır. Ve bazen insanın hayatına öyle bir yağmur yağar ki, onu durdurmanın hiçbir yolu yoktur.

İnsan ne kadar güçlü olursa olsun bazı yağmurları engelleyemez. Ama yağmur yağdığında nerede duracağını seçebilir. İşte kuşların yaptığı da tam olarak buydu. Onlar yağmurun durmasını beklemediler. Önce kendilerini güvenceye aldılar. Çünkü biliyorlardı ki parkta kalmak, onları daha büyük bir tehlikeye açık hâle getirecekti.

Bu, insan için de çok önemli bir hayat dersidir. Tedbir korkaklık değildir. İnsan bazen tedbir almayı korkaklık zannediyor. “Ben hiçbir şeyden korkmam.”, “Ne olacaksa olsun.” ,“Hayatı olduğu gibi yaşarım.”, “Bana bir ş olmaz.”

Oysa hayat bize sürekli şunu gösteriyor. Cesaret ile tedbirsizlik aynı şey değildir. Kendini korumak, bir miktar para biriktirmek, sağlığına dikkat etmek, yanlış insanlardan uzak durmak, bir ilişkide sınır koymak, zor zamanlarda güvenebileceğin insanların yanında olmak ve gerektiğinde geri çekilmek de korkaklık değildir.

Bazen bütün bunlar, yeniden uçabilmek için kanatlarını korumaktır. İnsan da bazen çatısını önceden kurmalıdır. Kuşlar yağmur başlamadan önce yükseldiler.

Peki insan ne yapmalı?

İnsan da hayatının yağmurlarını önceden düşünmeli. Çünkü insanın başına ne geleceğini bilmesi mümkün değildir. Ama yağmur yağdığında sığınacağı bir çatıyı önceden oluşturabilir.

Bu çatı bazen maddi birikimdir. Bazen sağlam bir aile bağıdır. Bazen birkaç gerçek dosttur. Bazen mesleki bir güvence… Bazen sağlıklı sınırlar… Bazen güçlü bir psikolojik dayanıklılık… Bazen de insanın kendisiyle kurduğu sağlam ilişkidir. Çünkü insan kendisini yalnızca dışarıdaki dünyaya karşı değil, kendi içindeki fırtınalara karşı da korumalıdır.

Acıyı hemen bitirmek zorunda değiliz. Bence burada daha derin bir mesele var. İnsan acı çektiğinde çevresinden çoğu zaman şöyle cümleler duyar: “Boş ver.”, “Unut artık.”, “Takma kafana.” ,“Güçlü ol.” ,“Hayat devam ediyor.” Evet, hayat devam ediyor. Ama insanın ruhu bir düğmeye basılmış gibi çalışmıyor.

Bazı acıların yaşanması gerekiyor. Bazı kayıpların yasının tutulması gerekiyor. Bazı ayrılıkların sindirilmesi gerekiyor. Bazı hayal kırıklıklarının anlamlandırılması gerekiyor. İnsan her acıyı hemen yok etmek zorunda değil. Bazen acının içinden geçmek gerekir. Fakat bunu yaparken kendimizi başka tehlikelere açık hâle getirmemeliyiz.

Kuşlar da yağmurun içinde kaldılar. Islanmayı göze aldılar. Fakat parkta kalmadılar. Çünkü parkta ıslanmakla çatıda ıslanmak arasında onlar için hayati bir fark vardı. Birinde savunmasız kalabilirlerdi, diğerinde güvendeydiler.

İşte insanın hayatında da bazen tam olarak böyle bir seçim yapmak gerekir. Güvende olmak, hiç acı çekmemek değildir. Belki de güven kavramını yanlış anlıyoruz. Güvende olmak, hayatımızda hiçbir sıkıntının olmaması demek değildir.

Güvende olmak; sıkıntı geldiğinde onun bizi tamamen yok etmesini engelleyecek bir zemine sahip olmak demektir.

İnsan bir ayrılık yaşayabilir ama kendisini tamamen kaybetmeyebilir. Bir ekonomik sıkıntı yaşayabilir ama bütün hayatını tek bir gelir kaynağına bağlamadığı için ayakta kalabilir. Bir dostunu kaybedebilir ama hayatında başka anlamlı ilişkiler bulunduğu için yalnızlığın içine tamamen gömülmeyebilir. Bir başarısızlık yaşayabilir ama başarısını yalnızca tek bir sonuç üzerinden tanımlamadığı için yeniden başlayabilir.

Bütün bunlar birer çatıdır. Ve bazen insanın en büyük başarısı, yağmur yağmasını engellemek değil, yağmur yağarken çatısını korumaktır.

Kuşlar bize bir başka şeyi daha öğretiyor. Çatıya çıktıklarında birbirlerinden utanmadılar.

“Bak, ben ıslandım.” ,“Kanadım kötü görünüyor.” ,“Yağmurdan etkilendim.” demediler.

Oldukları hâlleriyle yağmurun altında kaldılar. Kanatlarını açtılar. Tüylerini temizlediler. Yıkandılar. Beklediler. Çünkü onların tek amacı yağmurdan hiç etkilenmemek değildi. Yağmur geçene kadar hayatta kalmak ve sonrasında yeniden uçabilmekti.

İnsanın da bazen böyle davranması gerekiyor. Her acıda güçlü görünmeye çalışmak yerine, acının varlığını kabul etmek… Her sıkıntıyı hemen çözmeye çalışmak yerine, bazen sürecin yaşanmasına izin vermek… Her kayıptan sonra “Ben iyiyim” demek yerine, gerçekten iyileşmek için kendimize zaman tanımak… Çünkü insanın iyileşmesi, acı çekmediğini söylemesiyle değil, acıyla sağlıklı bir ilişki kurabilmesiyle mümkün olur.

Yağmur bir gün dinecek. Belki bugün hayatınızda yağmur yağıyor. Belki kimse fark etmiyor. Belki dışarıdan bakıldığında hayatınız normal görünüyor. Ama içinizde bir fırtına var.

Böyle zamanlarda kendinize şu soruyu sorun: “Yağmuru nasıl durdurabilirim?” yerine, “Bu yağmur geçene kadar kendimi nerede ve nasıl güvenceye alabilirim?”

Çünkü her yağmuru durduramayız. Ama kendimizi koruyabiliriz. Biraz geri çekilebiliriz. Dinlenebiliriz. Destek isteyebiliriz. Sınır koyabiliriz. Biriktirebiliriz. Bekleyebiliriz. Düşünebiliriz. Kendimizi toparlayabiliriz. Ve zamanı geldiğinde yeniden uçabiliriz.

Okulun önünde gördüğüm o yüzlerce güvercin bana belki de çok basit ama çok değerli bir şey hatırlattı. Hayatın yağmurundan kaçamayız ama yağmur yağdığında kendimizi güvenceye alacağımız yeri seçebiliriz.

Kuşlar parktan kaçtılar ama yağmurdan kaçmadılar. Çatıya çıktılar ama yağmurun bitmesini beklerken saklanmadılar. Islanmayı göze aldılar. Çünkü biliyorlardı ki artık güvendeydiler. Kanatlarını temizlediler, tüylerini düzelttiler ve beklediler.

Yağmur bitecek, kanatları kuruyacak ve yeniden uçacaklardı. Belki insan hayatı da bundan ibarettir. Bazen gökyüzü kararır. Bazen hayat üzerimize sağanak sağanak acı yağdırır.

Bazen kaçamayacağımızı düşündüğümüz sıkıntıların ortasında kalırız. Fakat bütün mesele yağmurun yağmaması değildir. Mesele, yağmur yağdığında kendimizi savunmasız bırakmamaktır. Çünkü bazı fırtınalar kaçınılmazdır. Bazı acılar yaşanacaktır. Bazı yağmurlar üzerimize yağacaktır. Ama insan, kendisini güvenceye almayı öğrendiğinde acının içinde bile ayakta kalabilir.

Ve belki de hayatın en büyük bilgeliği şudur: Yağmurdan ve ıslanmaktan da korkma ama yağmur yağarken kendini savunmasız bırakma!

 Önce güvenli bir çatı bul, sonra yağmurun altında yaralarını temizle!

Kanatlarını yeniden güçlendir ve yağmur dindiğinde yeniden uç!

Çünkü bazen güçlü olmak, yağmurun altında dimdik durmak değildir. Bazen gerçek güç, yağmurun altında nereye sığınacağını bilmektir.

Bu yazıdaki görüşler yazarına aittir, Samsun Haber - Son Dakika Samsun Haberleri - Akasyam.com yayın politikasını yansıtmayabilir. İzinsiz kopyalanamaz, alıntılarda kaynak gösterilmesi zorunludur.

Seyfettin BUDAK — Diğer Yazıları

Tümü

Yorumlar

Editoryal moderasyon aktif

Yorum Yaz

Yorumunuz incelendikten sonra yayın ilkelerimize uygun bulunması hâlinde yayınlanır. Hakaret, iftira ve reklam içeren ifadeler reddedilir.

adlı okura yanıt yazıyorsunuz.
0 / 2000

Bu içeriğe henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın.

ahsap mobilyauluslararası evden eve nakliyat