Evlilik Meselesi – 3
Son üç haftadır aynı konuyu ele almamızın bazı okuyucularımızın eleştirisine muhatap olduğunun farkındayız
Özellikle siyasi ve sosyal konularda kalem oynatan bir köşe yazarının iki haftadan fazla aynı konuyu işlemesi “popülarite ve okunurluk” açısından sıkıntılara sebep olur. Bunu da biliyoruz. Ama küresel ölçekli kapitalist sistemin ve onun ülkemizde ki uzantısı olan medyanın insanlarımızdan bilinçli bir şekilde ve özenle saklamaya çalıştığı bir takım bilgilere ve bakış açısına da sahip olduğumuzun bilinmesini isteriz.
Kaldı ki biz yazarçizer takımını; işinde gücünde, rutin hayat süren, kendisine verilen bilgiyi ve gösterilen resmi sorgusuz sualsiz kabul eden, birilerine veya bir yerlere koşulsuz şartsız biat etmiş sıradan halktan faklı kılan temel özelliklerimizden birisinin de olaylara ve insanlara farklı açılardan bakmamızdır. Özetle söylemek gerekirse “bizi diğer insanlardan farklı kılan, yazar ve aydın yapan özellik bizlerin gösterilen resme değil, resmin (olayların ve insanların) arkasına bakmamız.
Temel felsefemiz;
“Herkesin baktığı yerden bakarak herkesten farklı bir şey göremez, herkes den birisi olursunuz” yaklaşımıdır. Bu evlilik meselesi konusunu da yine aynı yaklaşımla ele aldığımızın göz ardı edilmemesini sizlerden rica ediyoruz. Çünkü bize göre
Ülkemizde ki insanlarımızın (özellikle de erkeklerimizin) yaşadığı stresin, maddi sıkıntıların, cinsel sorunların, iş hayatında ki başarısızlıkların, kişisel çatışmaların, trafik terörünün, kişisel ve toplumsal doyumsuzluğun, mutsuzluğun, tüketim çılgınlığının, iş kazalarının, fiziksel ve ruhsal rahatsızlıkların, iletişim bozukluklarının vb… vb… vb…
Velhasıl bir insanın hayatı boyunca muhatap olmak istemediği ne kadar problem varsa hepsinin temelinde toplumun en küçük yapısı olan “aile ve aile içi sorunlar” olduğunu iddia ve iddiamızda da ısrar ediyoruz. Bu sonuca ulaşmamız için geçerli birçok sebebimiz olmasına rağmen aşağıdaki
“Yuvayı dişi kuş yapar”
Sözü bile tek başına dahi bu iddiamızı ispat etmeye yeter de artar bile. Ama biz yine de iddiamızı ispat etmek için çaba sarf edelim.
Mantıkta bir kural vardır. Her şey zıttıyla kaimdir. Yani her şey karşılığı ile vardır. Bu ifadeden yola çıkarak yukarıda ki söz üzerinden konuyu somutlaştıracak olursak yuvayı yapan dişi kuş aynı zamanda “yuvayı yıkan kuşun da kendisidir” ama İşin ilginç tarafı çoğu zaman kuş “kuş beyinliliğinin” bir sonucu olsa gerek bin bir emek ve zahmet ile kurulmuş mevcut yuvayı yıkanın sanılanın aksine erkek kuş değil kendisi olduğunu bilmez; bilmediği gibi kendisine söylendiğinde de asla kabul etmez. Üstüne üstlük çoğu zaman kendisini yuvayı kurtarmak için elinden geleni yapan fedakâr eş ve anne olarak lanse eder topluma.
Sonrası malum.
Karısına zulmeden, şiddet uygulayan “acımasız, zalim koca”, şiddete ve zulme uğramış mazlum ve “mağdur kadın”, ortada kaldığı için perişan olmuş “zavallı çocuklar”, dağılmış, paramparça edilmiş, yıkılmış bir “aile/yuva”
Valla ne yalan söyleyeyim (işin içi yüzünü bilmesem) kendi yazdığım son cümle başka bir şeye gerek kalmaksızın tek başına, benim bile “erkek düşmanı” olmama yeter de artar.
Peki, bu iş gerçekte de böyle mi oluyor?
Kesinlikle hayır.
İşin aslı, gerçek hayatta yaşananlar bunun tam tersi. Özellikle son 35 - 40 yıldır üretime katılan işçi veya iş hayatında alt ve orta kademe eleman olarak çalışmaya başlayan Türk kadını
“Nasıl olsa ben de çalışıyor, para kazanıyorum, kocamın (bu adamın, hayırsızın, adi herifin, şerefsizin) kahrını niye çekeyim; nede olsa yasalarda benden yana, ondan alacağım tazminat ve nafaka ile de gül gibi geçinir, çocuklarımla beraber dulluğun keyfini sürerim. Çocukların yüzünü de göstermem hayatı zindan ederim ona. Bundan sonrasını o düşünsün”
Biçiminde ki sözler ile haksız ve karşısındaki insana saldıran kendisi olduğu halde
“imdat adam öldürüyorlar, şu mazlumu kurtaracak Allah’ını seven bi Müslüman yok mu? ” sözleriyle ortalığı ayağa kaldıran “Yahudi’nin taktiğiyle” hem suçlu hem de güçlü olmanın peşindeki Türk kadını görünürde zulme uğrayan bir mağdur gibi algılansa da aslında erkeğine zulmeden zalim bir “amazon” dan başka birisi değildir.
Amazon demişken Samsun da ki boşanma sayılarına bakarak konuyu delillendirelim. Samsun ticaret ve sanayi odasının raporunda açıkladığı rakamlara göre Samsun da; 2004 yılında 12,295, 2005 de 12,555, 2006 da ise 11,477 olan “evlenme” sayısına karşılık, 2004 yılında 1,564, 2005 de 1,566, 2006 yılında ise 2,666 “boşanma” gerçekleşmiş.
Bu rakamlar neyi net olarak ifade ediyor? Aslında resim net ama biz yine de rakamları tercüme edelim. Rakamlar diyor ki.
Samsun da 2004 ve 2005 yılların da evlenen çiftlerin % 12 si, 2006 yılında ise % 23 ü boşanmış. Yani 2006 da evlenen dört çifte karşılık bir boşanma olayı yaşanmış.
2006 yılı rakamlarına bakılırsa Samsunlu kadınlarımız Samsunun erkekleri köle olarak gören Amazon kadınlarının eski yerleşim yeri olduğu masalına bayağı inanmış görünüyorlar.
Samsun da ki rakamlar ortada Türkiye genelinde durum ne?
Ülkemizde Tuik’in açıkladığı (özellikle son on yıllık) evlen(me)me ve boşanma istatistikleri de bizim bu iddiamızı kanıtlar nitelikte.
2001 yılından itibaren 5 yıl içinde 3 milyon 587 bin 191 kişi evlenirken aynı yıllarda ki boşanma rakamları ise; 2001 yılında 93 bin 995, 2002 yılında 97 bin 325, 2003 yılında 94 bin 640, 2004 yılında 93 bin 026, 2005 yılında 97 bin 900 ve 2006 yılında ise 95 bin 495 kişi boşandı. Böylece beş yıllık sürede (2001- 2006)Türkiye de 572 bin 885 kişi boşanmış. Bir başka ifade ile
Ülkemizde 2001 ile 2006 yılları arasında evlenen her 6 çiftten bir tanesi (% 15) boşanmış.
Size son iki yılın değil de dene daha eski rakamları verdik? Böyle davranmamızın mantıklı bir sebebi elbette ki var.
Biz “böyle olduğunu söylüyoruz” diye değil rakamları kıyaslayarak “kendiniz bir sonuca ulaşın” amacıyla yaptık. Neyi neyle mi kıyaslayacaksınız? Yukarıda ki rakamları son iki yılın rakamlarıyla. İşte o resmi rakamlar.
Türkiye de 2009′un 2. döneminde 30 bin 982 çift boşanmışken; 2010′ nun 2. döneminde 32 bin 743 çift boşanmış. Bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla % 5,7′lik artış söz konusu. Peki 2009 ve 2010 yıllarında Türkiye genelinde durum nasıl?
Evlenen çift sayısı 2009 161.631
Boşanan çift sayısı 2009 30.982
(Boşanma oranı , her 5 çiften birisi boşanmış)
Evlenen çift sayısı 2010 162.488
Boşanan çift sayısı 2010 32.743
(Boşanma oranı % 20, yine her 5 çiften birisi boşanmış)
Yani 2006 yılında her 6 çiften birisi boşanırken 2009 ve 2010 yıllarında boşanmalar artmış.
Demek ki neymiş?
Türkiye de evliliklerde yaşanan sorunlar artarak devam ediyormuş.
Haftaya kaldığımız yerden devam ederek şimdilik bu konuya nokta koyacağız.
Selam ve muhabbetle
Bu haber Samsun Haber - Son Dakika Samsun Haberleri - Akasyam.com tarafından yayımlanmıştır. İzinsiz kopyalanamaz, alıntılarda kaynak gösterilmesi zorunludur.