Başlık, özet ve etiketlerde arandı.
İnsan doğar, büyür, yaşar ve ölür felsefesiyle ömür öğütüyoruz... Elimize sıkıştırılmış mutluluk harçlıklarından sermayelerle, inşa ettiğimiz gönül evimizin anahtarı kayıp gider gibi bazen avuçlarımızdan. Oysa sahibini bile bilmediğimiz bir his buketiyle süslü neşelerimiz hep emanet değil mi bize?
Hep; "Ben küçükken li.."cümlelere emanet ettik, kıymetli yaşlarımızın, kıymetli mutluluklarını... hüzünleriyle yüreklere adeta cila süren bir kimliğe, isim verdik hislerimizden. Kimi gün sinirli. Kimi gün neşeli. Kimi gün dertli. Kimi gün heyecanlı... bitmek bilmeyen nice kimilerin kimsesi olduk durduk.
Günaydın sabah. Günaydın hayat. Günaydın penceremin ardında kalan yaralarım, hiç bitmeyecek sandığım dertlerim, ağlamışlıklarım.
Dilimde, bir sabah duası doğuyor yüreğime, güneşi oluyor lügatimden üzerime sürülü nur-u pak bir cümle. Geceden kalma tüm karanlığı siliniyor gönlümün.
Gözlerim; gözlerinin içine baktığı günden beri, gözlerini gözlerimde saklıyor
Şehirlerin dilini bilir misin? Her biri kendine has bir lügate sahip, sanki gelenlerinin cebini doldurur gibi cümleleriyle
Hoş geldin güzeller güzeli… Hoş geldin nazlı ramazan, şeref verdin, şereflendirdin bizi… Hoş geldin bereket kokulu iftar sofraları, hoş geldin geceyi aydınlatan sahur vakti
Bir resim misali… Bütün güzellikler bir araya toplanmış sende… Bütün güzel hislerle kucaklaşmış mutluluk… Kırmızının en aşk kokan tonu hayat bulmuş yanında… Beyaz masumiyetini senden almış
90’lı yılların, başı örtülü, lacivertlere boyalı, biraz mahzun, biraz yaralı, ezilen, horlanan, aşağılanan, küçümsenen, bazılarının gözleriyle koruma altına alıp; bazılarının ise gözleriyle itilip kakılan bir kalbin sesi bu… Doğrusunu söylemek gerekirse, seçim benim değildi
Adrese teslim için yazılmaz bazı mektuplar, kelimeler öylece durur ve cümlelerde bırakır hislerini
Avuçlarında Biriken Her Yağmur Tanesi, Yüreğinde Denizin Olsun Yağmurda bir şey var bana benzeyen
“Sadece bir kelimeye, milyonlarca gülücük sığdırılır mı?” dedi gönül…”Sığdırılır elbet; bir söyleyene bakmalı, bir de söyletene” dedim
Gözlerden doğan bir güneştir tebessüm, ışığını yürekten alır ve enerji yayar etrafa
Merhamet edenlerin en merhametlisi, sonsuz şefkat sahibi Yüce Rabbimiz, Kuran ahlakına uyan kullarının üzerinde; Rauf, Rahman ve Rahim isimlerini tecelli ettirir
Elif Ekşi Zorer Zifiri karanlığınla; kimilerinin gönlünde bir korku, kimilerinin gönlünde yalnızlığın resmi, dertlerin sükûnetini giymiş en içli sesisin
Yediği soğuklardan bir hayli eskimiş, cilası soyulmuş, macunlarının bir kısmı neredeyse yok denecek kadar az, dört katlı bir binanın, sarmaşık çiçekleri arasında kalmış ara dairesi
Mutluluğun sesini bilir misiniz? Dokundunuz mu ellerinizle bir gülüşe? Yüreğini, yüreğinize emanet eden minik bir serçenin çırpınışlarını hissettiniz mi avuçlarınızda? Gözleriniz; dünyada ki bütün güzellikleri görebilecek kadar büyüyüp, bütün güzelliklerin sahibi olmuş kadar şanslı hissetimi kendini hiç? Adına huzur dediğiniz her şeyi, bir virgülle ayırdınız mı ikiye? Ah be hayat; meğer nasipte uzanabilmek varmış, gözlerimin çok uzağında sandığım, adına imkânsız diyebildiğim güzelliklerine… Bütün sihirli kelimeler bir araya toplanıp dokunmuş gibi sanki yüreğime… Sanki dünyanın bütün şahane renkleri; daha önce hiç görmediğim tonlarıyla koca bir gökkuşağı hazırlamışlar… Ya da gözlerimin önünde uçsuz bucaksız bir papatya bahçesi; bütün yapraklarıyla “seviyor” diyerek, mutluluğun resmini çizmiş bana gülümsüyor… Dilime düşen her bir sözcük, mutluluk yağmurlarıyla eşlik ediyor gibi, yüreğimin kurak yazlarına bereket oluyor… Hiç uyanmak istemediğim bir rüyadayım, hayallerimin tozpembe tonunda, meskeni olmuşum adeta mutluluğun… Umutlarım vuslatını yaşıyor gibi, her şey yerli yerinde, her his ait olmuş bahçesinde açan güller gibi… Seneler öncesinin mutluluklarını giyiniyorum üstüme, mutluluk; doyulmaz bir kıvamda lezzetlendiriyor yüreğimi…3
Hayat okulunun en önemli ders konusu "yaşanmış hayatları dinleyerek düşünebilmektir
İstanbul'a kar yağdı… Nazlı gelinler misali beyazlara büründü her yer
Elif Ekşi Zorer Yere düşen cam kırıklarını topluyordu, ağlayarak
Elif Ekşi Zorer İçinde Üsküdar tınısı olan bir şarkı çalıyor gece… Bir şarkı söylüyor karanlık, yıldızlarından keman inleyen, bir parça ney fısıltısıyla rüzgârlı
Elif Ekşi ZORER Ayrılığın hüznü vurur gökyüzüne Kasım’da hep ağlar bulutlar, Âşıklar cezalı, şiirler küskün Her Kasım demlenir yürekte, Bu eski hüzün… Hazanı sarılara boyayan ayrılıklar, kurumuş yapraklardan mı aldı rengini? Bulutların iç döküşü imkânsız sevdaların feryadından mıdır? Ondan mıdır yağmurlarla ağlamışlıklarımız, toprağa düşen yağmur tanelerinde midir sevdiklerimizin kokusu? Uzun cümleli sükûtların, yürekleri mesken edişinde midir, tası tabağı toplamış vedalar
Elif Ekşi Zorer Rabbimizin bize lütfettiği sayısız güzellikte nimetlerinin sadece bir tanesidir "Eyvallah"
