Bugün o sesi duyurmak için kaleme sarıldım. Çünkü bir Türk milliyetçisi olarak susmak, şehitlerimizin aziz hatırasına ve bu vatan uğruna verilen mücadeleye saygısızlık olur.
Bu ülke uğruna 40 binin üzerinde can verildi. Dağda, ovada, pusuda, tuzakta... Her biri birer vatan evladıydı. Geride bıraktıkları; bir bayrak, bir ezan, bir mezar taşıydı. Fakat ne acıdır ki, bu uğurda verilen mücadelenin çizgisi zamanla bulanıklaştı. Terörle mücadele, siyasi pazarlıklara dönüştü. "Barış" adı altında, hainlerin uzantılarıyla yan yana gelindi.
Kürt ırkıyla hiçbir sorunumuz yok; bizim derdimiz, Türk ve Kürt halkının arasına kin sokan bölücülerledir. Bu ayrımı yapamayanlar ise halkın vicdanını yaralıyor. PKK'nın “silah bıraktık” söylemi, kazanlara atılan temsili silahlarla vitrine çıkarıldı. Ama mesaj şuydu: “Biz teslim olmadık.” Oysa teslimiyet, Türk milletinin şehitlerine saygının en temel gereğidir.
