Orada tarlada ve ahırda bir şeyler fena halde ters gidiyor demektir.
Açın bakın coğrafya kitaplarına...
Aynı günde dört mevsimi yaşayan, etrafı denizlerle çevrili, akarsuları bereketli, toprağı altın değerinde bir memleketiz.
Hani nerede o ilkokuldan beri beynimize kazınan meşhur ezber?
“Dünyada kendine yeten yedi ülkeden biriydik.”
Geçiniz efendim, geçiniz!
Ne oldu da bu toprakların efendisi olan çiftçi kendi tarlasında borçluya, ahırındaki hayvanın sütüyle icra dairesi arasında mekik dokuyan bir yabancıya döndü?
Bugün tarlaya ve ahırlara baktığımızda gördüğümüz manzara şudur:
Gençler bu işten arkasına bakmadan kaçıyor. Niye kaçmasınlar? Deliler mi? Para kazanmıyorlar çünkü!
